In de huidige tijd hebben we een telefoon, horloge, agenda en meer samengevoegd in één handig apparaat. Vroeger namen mensen de tijd om hun zakken door te zoeken om te achterhalen hoe laat het was. Maar wanneer vonden ze het nodig om een tijdsaanduidend apparaat aan hun polsen te bevestigen?
Het horloge migreerde van de zak naar de pols tijdens de Eerste Wereldoorlog. Soldaten bevestigden ze aan hun armen om gecoördineerd te blijven tijdens aanvallen en om te voorkomen dat ze door hun zakken moesten rommelen. Voor die tijd was het “bracelethorloge” slechts een dwaze rage.
De militaire oorsprong van het polshorloge
De evolutie van het zakhorloge begon in de late 19e eeuw. In die tijd was het polshorloge een strategisch militair instrument in plaats van een mode‑accessoire.
Volgens sommige historici begon het idee om kleine klokjes aan de pols van een soldaat te bevestigen tijdens de Boerenoorlog. Er werd ook gezegd dat Napoleon extreem gefrustreerd was door voortdurend naar zijn zakhorloge te moeten grijpen tijdens de strijd. Maar wat verschillende historici wel eens overeenkomen, is dat de polshorlogefad begon tijdens de Eerste Wereldoorlog. Een officier van de Duitse Keizerlijke Marine klaagde over hoe moeilijk het was een zakhorloge te gebruiken wanneer ze bombardementen timen met andere teamleden. Er wordt gezegd dat deze officier zijn superieuren een eenvoudige oplossing liet zien; zijn zakhorloge aan zijn pols bevestigen. (Bron: The New York Times)
Wie maakte het eerste polshorloge?
Vrouwen droegen pas polshorloges in de 20e eeuw. Destijds was het alleen bedoeld als decoratie en niet als een hulpmiddel om de tijd bij te houden. Het eerste polshorloge werd expliciet gemaakt voor gravin Koscowicz van Hongarije door Patek Philippe in 1868. Het eerste polshorloge voor mannen was moeilijker te achterhalen. Maar volgens historische verslagen leverde de horlogemaker Girard‑Perregaux polshorloges aan de Duitse Keizerlijke Marine in 1880. (Bron: The New York Times)
Cartier’s opkomst tot roem
Louis Cartier, de oprichter van Cartier, creëerde het iconische Tank‑horloge in 1917. Hij zei dat de Renault‑tanks die hij als soldaat zag hem inspireerden dit te doen. Na verschillende herontwerpen en herinterpretaties zijn er 41 versies van dit ontwerp beschikbaar in diverse combinaties van geelgoud, witgoud, roségoud en staal. De prijzen voor een Cartier Tank‑horloge beginnen vanaf $1.900.
Men zeggen dat het Tank-horloge aanvankelijk geen naam had. Maar toen Cartier zei dat hij het modelleerde naar het vogelperspectief van de vierkante vorm van de Tank, bleef de benaming hangen.
Louis Cartier had een uitspraak dat een goed idee een idee is dat de evolutie van iets voortbrengt. De tank, naast dat hij essentieel is, is zo sterk dat hij kan evolueren in volume en proportie, maar je herkent altijd het Tank‑horloge.
Pierre Rainero, Hoofd van Cartier’s Afdeling Beeld
Het duurde niet lang voordat de Tank aan populariteit won. Hij werd onmiddellijk herkend aan zijn unieke rechthoekige kast en Romeinse cijfers. Celebrities betaalden graag veel geld om een van deze iconische horloges te bemachtigen. In feite was het een favoriet van Greta Garbo, John F. Kennedy en prinses Diana.
Er zijn twee manieren om naar het Tank‑horloge te kijken. Het is een tankmotief dat in 1917 werd gecreëerd, effectief toen de Amerikaanse en Franse tanks het slagveld bereikten, maar het begon ook in 1904 toen Cartier het idee kreeg om een horloge te ontwerpen dat zou helpen een vliegtuig te besturen. Wat je krijgt is de evolutie van het horloge die de zuiverste vorm bereikte voor een horloge om aan de pols te dragen.
Pierre Rainero, Hoofd van Cartier’s Afdeling Beeld
(Bron: The New York Times)
