Verkopers ontwikkelen vaak verschillende tactieken en trucjes om een verkoop te realiseren. Sommige zijn gangbaar, sommige creatief, terwijl andere ronduit misleidend zijn. Deze methoden komen vaker voor in de middeleeuwen bij de handel in paarden. Wist je dat palingen ooit een hulpmiddel waren dat door deze paardhandelaren werd gebruikt?

In de middeleeuwen deden sluwe paardhandelaren alles om oudere paarden te verkopen. Een van hun trucjes heet feaguing, waarbij een levende paling in het rectum van het paard werd geplaatst. Dit zou het paard levendiger laten lijken, met een goed gedragen staart.

De oorsprong van feaguing

Het boek, gepubliceerd door Francis Grose, de 1811 Dictionary in the Vulgar Tongue, was een compilatie van brutale slang, universitaire gevatheid en zakkenroller‑eloquentie. Het bevatte vulgaire woorden en hun definities en was geschreven om ronduit hilarisch te zijn. De verspreiding ervan was vrijwel uitsluitend beperkt tot de lagere lagen van de samenleving. (Bron: RJ Julia)

Een van de vulgaire woorden die in het boek werden gepubliceerd is de term feague. Het woord staat onder de sectie Race terms. Feague wordt gedefinieerd als het stoppen van gember of een paling in de reet van een paard om hem levendiger te maken en zijn staart goed te dragen. (Bron: Joanna Waugh)

Destijds was feaguing een praktijk die wijdverspreid was onder paardenfokkers en handelaren. De methode was zo populair dat een bediende van een paardhandelaar een boete zou krijgen als hij een paard zonder eerst te feaguen zou presenteren.

In die tijd wilden paardhandelaren hun paarden er zo krachtig en energiek mogelijk laten uitzien, om zo een hogere prijs te kunnen eisen, ondanks dat het een oud, versleten paard was. (Bron: Haggard Hawks)

Voor de 1800s werd feaguing meestal gedaan met een levende paling, vaak genoemd in gedichten uit de 18e eeuw. In zijn gedicht uit 1700, A Song Upon Dancing, schrijft de humoristische dichter Edward Ward dat dansers springen met behendige kracht, als palingen in de buik van een paard, die jockeys elke markt dag gebruiken. Bij de publicatie van Grose werden palingen al snel vervangen door gember. (Bron: Historiacartum)

Waarom gebruikten ze in plaats daarvan gember?

In de wereld van vandaag wordt de methode nog steeds toegepast. Maar in plaats van een paling te plaatsen, leggen handelaren liever een groot stuk gember in het reuksel van het paard. Een pasta‑product genaamd Gingerol wordt gebruikt. De praktijk wordt uitgevoerd om het paard zijn staart hoog te laten dragen, in plaats van het doel van de vorige eeuw om het paard jong en energiek te laten lijken. (Bron: Definitions)

De praktijk wordt eigenlijk als illegaal beschouwd in bijna alle paardenshow‑sanctionerende organisaties, omdat het wordt gezien als een daad van wreedheid in elke beschaafde gemeenschap. Willekeurige gembervegen wordt uitgevoerd in paardenshows om te verzekeren dat de praktijk niet wordt gepleegd tijdens wedstrijden.

Sommige paardenfokkers gebruiken verschillende irriterende stoffen zoals cayennepeper, terpentine, kwikjodide en zelfs kerosine. Deze kunnen leiden tot ernstige weefselschade rond het perineum van de paarden. (Bron: Equisearch)

Wat is Bishoping?

Een andere wrede truc van paardhandelaren wordt Bishoping genoemd. Het is vernoemd naar een corrupte paardenverkoper, de heer Bishop. Deze daad van wreedheid tegen paarden omvat het vijlen van hun tanden. Aangezien de tanden van paarden continu groeien en een teken van de leeftijd van het paard zijn, zal bishoping zelfs oude paarden er jong uit laten zien. (Bron: Haggard Hawks)