We hebben verschillende verhalen gehoord over hoe nazi‑Duitsland experimenteerde met kinderen tijdens de hoogtijdagen van hun heerschappij. Maar wist je dat er een experiment met wezen werd uitgevoerd toen de Tweede Wereldoorlog begon?
Er werd een experiment met wezen uitgevoerd aan de Universiteit van Iowa in 1939. Normaal sprekende kinderen werden onder immense psychologische druk geplaatst om stotteren op te wekken. Dit is precies de reden waarom het de Monsterstudie werd genoemd.
Waar ging het experiment over?
De Monsterstudie is een stotterexperiment uitgevoerd op 22 wezen. Deze studie werd geleid door Wendell Johnson en Mary Tudor aan de Universiteit van Iowa in 1939. Johnson was een psycholoog die talloze bijdragen leverde aan het vakgebied van spraak‑ en taalpathologie.
Tudor voerde de experimenten uit onder de begeleiding van Johnson. De helft van de kinderen in de studie kreeg positieve spraaktherapie. Ze werden geprezen en beloond voor hun vloeiendheid. De andere helft kreeg negatieve spraaktherapie. Ze werden belachelijk gemaakt vanwege hun onvolkomenheden. Verschillende normaal sprekende wezens die negatieve behandeling kregen, leden aan ernstige psychologische problemen, en sommigen behielden zelfs hun spraakproblemen na het experiment.
Aan het einde van de studie ontdekten ze dat de kinderen die negatieve therapie kregen geen stotter ontwikkelden. In plaats daarvan voelden ze zich zelfbewust en waren ze zeer terughoudend om verbaal te communiceren. (Bron: CBS)
Hoe werden de proefpersonen geselecteerd?
De studie begon met de selectie van de 22 proefpersonen. De wezens werden gekozen uit een weeshuis voor veteranen in Iowa. Geen van de proefpersonen kreeg te horen dat ze deel uitmaakten van een studie. Ze dachten dat ze spraaktherapie zouden krijgen.
Bij het eerste bezoek werden de IQ’s van de kinderen getest. De onderzoekers controleerden ook of ze rechts‑ of linkshandig waren. De werkhypothese was dat stotteren werd veroorzaakt door een cerebrale disbalans die wordt beïnvloed door handvoorkeur.
Als iemand bijvoorbeeld linksgeboren is maar zijn rechterhand gebruikt, zouden hun zenuwimpulsen verkeerd afgaan, wat hun spraak beïnvloedt.
Mary Tudor
Hoewel Johnson niet geloofde in Tudor’s theorie, hielden ze die toch rekening mee bij de selectie en het experiment. Hij geloofde dat stotteren een aangeleerd gedrag was en vaak werd beïnvloed door externe factoren zoals kritiek van ouders. (Bron: CBS)
Wat was de controverse achter de studie?
Elf wezens werden tijdens het experiment onder immense psychologische druk gezet. Een van hen is Mary Nixon. Na vierenzestig jaar ervaart ze nog steeds het trauma en de pijn van de studie. Gerechtsdocumenten tonen aan dat Nixon haar hele leven geloofde dat ze een spraakprobleem had en ernstig worstelde met onzekerheden.
Studies als deze en vele anderen hebben de weg vrijgemaakt voor betere ethiek en protocollen.
Ik denk niet dat iemand tegenwoordig het idee leuk vindt om wezens, kinderen, op die manier te gebruiken, maar het is echt belangrijk om dingen in historisch perspectief te plaatsen.
Jane Fraser, President of the Memphis‑based Stuttering Foundation
(Bron: CBS)
Zijn de kinderen in het experiment ooit gecompenseerd?
In augustus 2007 kregen zeven van de elf wezens in de studie in totaal $1,2 miljoen van de staat Iowa voor het emotionele trauma en de levenslange psychologische problemen die ze hebben ondervonden tijdens het zes maanden durende experiment. (Bron: CBS)
De woordvoerder van de universiteit noemde de Monsterstudie betreurenswaardig. Zelfs Mary Tudor uitte haar diepe spijt over haar rol in het onderzoek. Maar ze zei ook dat Johnson had moeten proberen om de negatieve feedback die de wezen kregen na het experiment te herstellen. (Bron: Iowa University)
