Steven Spielberg regisseerde de Amerikaanse sciencefiction‑actiefilm uit 1993, Jurassic Park. Het werd geproduceerd door Kathleen Kennedy en Gerald R. Molen. Het is de eerste film in de originele Jurassic Park‑trilogie en de eerste aflevering in de Jurassic Park‑franchise, gebaseerd op Michael Crichton's roman uit 1990 met dezelfde naam en een scenario geschreven door Crichton en David Koepp. Wat je misschien niet weet, is dat deze film echt de weg heeft geëffend in het sciencefiction‑genre van Hollywood‑grootheden dankzij de vooruitgang in visuele effecten.
De visuele effecten in Jurassic Park waren zo baanbrekend dat ze verschillende regisseurs en producers inspireerden, zoals Peter Jackson, George Lucas, en zelfs Stanley Kubrick, om te investeren in zijn persoonlijke project, Artificial Intelligence.
Wat deed Spielberg besluiten CGI te gebruiken voor Jurassic Park?
Na de commerciële flop van Hook in 1991 maakte de getalenteerde regisseur Steven Spielberg een comeback met twee enorm populaire films. Jurassic Park en Schindler's List debuteerden in 1993 en toonden Spielberg's aangeboren filmmakerstalent.
Jurassic Park was een bewerking van Michael Crichton's bestverkochte roman uit 1990. De roman ging over dinosaurussen die in de moderne tijd opnieuw werden gecreëerd en op een afgelegen eiland werden gehouden voor het publiek om te bekijken. (Bron: Britannica)
Toen Spielberg over de roman hoorde, wilde hij die regisseren. Hij kreeg de kans om dat te doen. Als een creature‑film zette de grote regisseur al de creatie van modellen en animatronics van de dinosaurussen in gang. Spielberg werkte nauw samen met Stan Winston Studios om uitgebreide poppen van de verschillende dinosaurussen te maken die in de film zouden verschijnen. Hij schakelde ook Tippett Studios in, een van de pioniers van stop‑motiontechnologie.
Hij schakelde ook Industrial Light & Magic (ILM) in en vroeg of ze eenvoudig motion blur konden toevoegen aan de scènes die hij met Winston en Tippett Studios zou opnemen. ILM‑co‑animator Steve Spaz Williams en co‑visual‑effects‑supervisor Mark Dippé waren zo enthousiast over het idee dat ze de technologie die ze gebruikten in The Abyss en Terminator 2 voor Jurassic Park zouden inzetten. (Bron: Cinemablend)
Helaas was dat niet het plan voor de dinosaurusfilm. De animators werkten in het geheim aan een CGI van een T‑Rex, ondanks dat ze wisten dat Williams en Dippé hun idee niet mochten presenteren. Toen ze klaar waren, maakten ze een video‑test met het model dat ze hadden gecreëerd.
Jurassic Park‑producent Kathleen Kennedy bezocht op een dag het ILM‑kantoor. De twee lieten hun T‑Rex discreet op een monitor afspelen terwijl Kennedy op het kantoor was. De video trok de aandacht van Kennedy, die het vervolgens deelde met Spielberg en de rest van het team, en hen overtuigde om CGI te gebruiken in plaats van de traditionele stop‑motiontechniek. (Bron: Screen Rant)
De impact van Jurassic Park op andere bekende regisseurs en producers
De film won een Oscar voor Beste Visuele Effecten, wat de evolutie en vooruitgang van CGI signaleerde. Hoewel er slechts enkele minuten CGI in de film werden gebruikt, liet het het publiek en de filmmakers zien dat CGI de manier waarop films worden gemaakt veranderde. (Bron: Screen Rant)
Twee jaar later werd CGI‑technologie in veel films gebruikt. De wereld zag het eerste CG‑hoofdpersonage in Casper en de eerste speelfilm met computeranimatie, Toy Story. Tussen 1996 en 1999 begonnen special‑effectfilms hele steden te creëren met CGI, zoals films als The Fifth Element, Starship Troopers, Twister, The Mummy, Star Wars Episode I – The Phantom Menace en The Matrix.
Tegenwoordig gebruiken bijna alle films een vorm van CGI, of het nu een sci‑fi‑film of een komedie is. Het is een gemakkelijk toegankelijke tool die filmmakers gebruiken om hun artistieke benadering van de verhalen die ze willen vertellen te realiseren. (Bron: The Atlantic)
