Het vergt veel training en inspanning om deel uit te maken van de Olympische Spelen. Het eenvoudige feit dat je bent gekozen om je land te vertegenwoordigen in zo'n prestigieuze sportevenement, is op zich al een enorme prestatie. Wat indrukwekkend is, zijn de verhalen die de ware Olympische geest laten zien. Hier is precies waar Abdul Baser Wasiqi in beeld komt.
Abdul Baser Wasiqi was de enige vertegenwoordiger voor Afghanistan bij de Olympische Spelen van 1996. Helaas raakte hij zichzelf gewond vlak voor de marathon en strompelde hij erdoorheen. Tegen de tijd dat hij de finishlijn bereikte, was het stadion bezig met de sluiting.
Wat gebeurde er met Wasiqi tijdens de marathon?
Abdul Baser Wasiqi was de enige Afghaanse atleet op de Olympische Spelen van 1996. Voor de marathon begon, verwondde hij zijn hamstring en kon hij niet lopen zoals gepland voor het evenement. Hij nam desondanks deel aan de marathon ondanks zijn blessure. Helaas kon hij het tempo van de groep niet bijhouden. Hij eindigde als laatste in 4 uur 24 minuten en 17 seconden.
Wat opmerkelijk was, is het feit dat hij de hele race strompelde—wat een enorme toewijding en de ultieme Olympische geest toonde die toen nog niet eerder was gezien.
Toen Wasiqi de finishlijn bereikte, legden de arbeiders van het stadion al de zeildoek klaar ter voorbereiding op de sluiting van de evenementen van de dag’s. Aanvankelijk waren er plannen om hem naar de nabijgelegen oefenbaan te verplaatsen, maar de functionarissen besloten hem de race op dezelfde baan te laten afmaken. (Bron: Tampa Bay Times)
Welke andere gedenkwaardige gebeurtenissen gebeurden tijdens de Olympische Spelen van 1996?
Mensen herinnerden zich tijdens de Olympische Spelen van 1996 de technologie en moderniteit die werden gebruikt door grote merknamen zoals Coca-Cola, Delta Airlines en CNN. Het was een volledige productie waarbij nieuwe Olympische evenementen werden geïntroduceerd, heroïsche sportprestaties werden gewaardeerd, en de erkenning van geweldige sportcarrières. De Olympische Spelen van 1996 waren behoorlijk gedenkwaardig. Hier zijn enkele van de evenementen die echt een stempel op de maatschappij drukten;
Kampioenen verlichten de lamp
Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 1996 namen meer dan 10.000 atleten deel aan de optocht van naties. Er waren ongeveer 83.000 aanwezigen, waaronder de Amerikaanse presidenten Clinton en Carter.
Muhammad Ali werd gevraagd de openingsceremonie af te sluiten vanwege zijn band met de stad waar de Olympische Spelen werden gehouden. Ali vocht zijn eerste comeback-wedstrijd in Atlanta. Terwijl zijn handen en onderarmen trilden vanwege de ziekte van Parkinson, kon hij toch de Olympische fakkel aansteken met de fakkel die hem werd overhandigd. (Bron: Paste Magazine)
Gouden Schoenen
Een jonge sprinter van Baylor University genaamd Michael Johnson won twee gouden medailles voor de 200- en 400-meter sprint. Naast het winnen van goud brak hij ook de records die voor deze evenementen gold. Hij was de eerste man die beide evenementen in dezelfde Olympische Spelen won.(Souce: Paste Magazine)
Pocket Hercules
Naim Süleymano, een relatief kleine man uit Bulgarije, won drie Olympische gouden medailles. Hij was 4 voet en 10 inch groot en woog ongeveer 132 pond. Hij is de eerste gewichtheffer die bijna drie keer zijn lichaamsgewicht tilde met een snelle clean and jerk. Hij kreeg de bijnaam Pocket Hercules. (Souce: Paste Magazine)
