Elke persoon die lid is van Adolf Hitler’s Nationaal‑Socialistische Duitse Arbeiderspartij wordt een Nazi genoemd. Hitler en de nazi’s regeerden Duitsland van 1933 tot 1945. Ze pleitten voor totalitaire heerschappij, territoriale expansie, antisemitisme en Arische suprematie, wat direct leidde tot de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust. Maar weet je wie de Slimste Nazi is?
Op Nuremberg werden 21 nazi’s onderworpen aan IQ‑tests. Het gemiddelde IQ was 128. Hjalmar Schacht, een belangrijke verzetsstrijder die van alle aanklachten werd vrijgesproken, was de meest scherpe Nazi. Hij scoorde 143.
Wie was Hjalmar Schacht?
Hjalmar Schacht was een Duitse econoom, bankier en centrum‑rechtse politicus die in 1918 de Duitse Democratische Partij mede oprichtte. Tijdens de Weimarrepubliek was hij de Valcommissaris en President van de Reichsbank. Hij was een vocaal tegenstander van de herstelbetalingsverplichtingen van zijn land na de Eerste Wereldoorlog.
Hij diende in de regering van Adolf Hitler als President van de Reichsbank van 1933 tot 1939 en als Minister van Economie van augustus 1934 tot november 1937.
Hoewel Schacht werd geprezen voor zijn rol in het economische wonder van Duitsland, verzette hij zich tegen elementen van Hitlers beleid van Duitse herbewapening omdat dit het Verdrag van Versailles schond en, naar zijn mening, de Duitse economie verstoorde.
In dit opzicht brachten Schachts opvattingen hem in conflict met Hitler, het meest opvallend met Hermann Göring. In januari 1939 trad hij af als President van de Reichsbank. Hij bleef een minister zonder portefeuille en ontving hetzelfde salaris tot januari 1943, toen hij de regering verliet. (Bron: The Guardian)
Wat is Hjalmar Schacht’s Bijdrage aan de Duitse Economie?
De nazi’s zagen economie als de basis voor hun toekomstige ideologische doelen. De nazi’s kwamen in 1933 aan de macht met een reeks doelen die ze hoopten te bereiken via economie, maar zonder duidelijk beleid om ze te realiseren. Ze verlangden economische stabiliteit, de afschaffing van werkloosheid en de vestiging van autarkie.
In de jaren na hun verkiezing probeerden de nazi’s de bedrijfsangsten weg te nemen dat ze de economie radicaal zouden hervormen. In plaats daarvan verduidelijkten de nazi’s dat hun prioriteit het bereiken van economische stabiliteit was. Hun eerste stappen waren het verbieden van vakbonden en het bevriezen van de lonen van arbeiders. Deze acties kwamen de bedrijfsbelangen enorm ten goede omdat ze niet langer konden lobbyen voor betere arbeidsomstandigheden of moesten concurreren met de salarissen van anderen.
Op 17 maart 1933 kalmeerden de nazi's de zakenwereld nog meer door de gerespecteerde bankier Hjalmar Schacht aan te stellen als president van de Reichsbank. Schacht had eerder geholpen Duitsland uit een staat van nood in 1923 te halen. Schacht werd ook benoemd tot minister van Economie in 1934.
De benoeming van een bankier en econoom die eerder succesvol Duitsland had hersteld na de crisis van 1923, hielp een gevoel van continuïteit te creëren en de zakenwereld gerust te stellen dat er geen drastische veranderingen aan de horizon stonden. (Bron: The Holocaust Explained)
Wat is Hjalmar Schacht’s Autarkyplan?
In september 1934 onthulde Schacht zijn Nieuwe Plan voor economische stabiliteit. Deze strategie gaf de voorkeur aan autarkie. Autarkie is het concept van economische zelfvoorziening en het elimineren van afhankelijkheid van buitenlandse investeringen, importen en handel. Het houdt in dat je alles wat je nodig hebt binnen je eigen land kunt produceren.
Het idee was dat door economische zelfvoorziening te bereiken, Duitsland minder kwetsbaar zou zijn voor schommelingen in de wereldeconomie en beter in staat zou zijn een langdurige oorlog vol te houden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog ondervond Duitsland verschillende tekorten als gevolg van het blokkade van de geallieerden op de bevoorradingslijnen van het land. Het bereiken van autarkie zou betekenen dat deze situatie vermeden wordt. (Bron: The Holocaust Explained)
