Afrikaans‑Amerikaanse beveiligingsagent Frank Wills belde onmiddellijk de D.C. Police Department vanwege waargenomen knoeien aan de sloten van het Watergate’s. Hoewel zijn daden uiteindelijk leidden tot de onthulling van het Watergate‑schandaal, kreeg hij geen compensatie en bleef hij in armoede leven.
Frank Wills speelde een cruciale rol bij de arrestatie van de inbrekers die door president Nixon werden aangestuurd. Zonder zijn snelle denken zou de rechtbank geen bewijs hebben van Nixon’s betrokkenheid bij het Watergate‑schandaal.
Leven vóór het Watergate‑schandaal
Geboren zonder aanwezige vader op 4 februari 1948 in Savannah, Georgia, werd de Afrikaans‑Amerikaanse Frank Wills alleen opgevoed door zijn moeder, Marjorie Wills, na haar scheiding van Frank’s biologische vader. In de jaren 50 besloot Marjorie te verhuizen van haar geboorteplaats in Georgia naar North Augusta, South Carolina, en nam Frank mee.
Frank kreeg een passende opleiding, maar haalde de middelbare school niet af omdat hij op 17-jarige leeftijd uit het 11e leerjaar van Jefferson High School stopte. Na het verlaten van school verhuisde hij naar Michigan om machinale bediening te volgen. Vervolgens kwam hij in aanmerking voor het Job Corps, een federaal werk‑ en opleidingsprogramma geïnitieerd door president Lyndon Johnson in zijn campagne tegen armoede, en woonde in Battle Creek, Michigan, in een mannencentrum. (
Met de vaardigheden die hij verwierf, kwalificeerde Frank zich al snel als assemblagelijnoperator bij de Ford Motor Company in Detroit, Michigan, en later bij Chrysler Motors Corporation.
Na zijn baan op te zeggen vanwege onderliggende gezondheidsproblemen door zijn astma, reisde hij in het begin van de jaren 70 naar Washington, D.C., waar hij een baan als beveiliger kreeg in het Watergate Hotel. (Bron: Black Past)
De rol van Frank Wills in het Watergate‑schandaal
Veertien maanden verstreken, en op de ochtend van 17 juni 1972 begon het Watergate‑schandaal. Toen Frank een goed verborgen rol ducttape zag liggen op een bout van de kelderdeur nabij het parkeerterrein, begon hij al te vermoeden dat er verdachte activiteiten gaande waren. Hij had ongetwijfeld gelijk, want dit waren de handelingen van de inbreker zoals verzocht door de afgetreden president Nixon.
Frank handelde onmiddellijk op basis van zijn vermoedens en belde de D.C. politie vanwege de onverklaarbare knoeien aan de sloten van het gebouw. Zijn acties leidden consequent tot de onvermijdelijke arrestatie van de vijf mannen die zich schuilden in het hoofdkantoor van de Democratische Partij.
Door Frank’s snelle denken verkreeg de rechtbank passend bewijs dat aantoonde dat voormalig president Nixon betrokken was bij de misdaad, omdat hij de gepleegde inbraak organiseerde om zijn tegenstanders van de Democratische Partij te bespioneren. Niet alleen dat, maar de onthulling van de illegale handelingen van de Republikeinse Partij volgde spoedig, zoals corruptie, afluisteren, meineed en meer, wat leidde tot het aftreden van president Nixon. (Bron: Sometimes Interesting)
De Onbetaalde Held
Hoewel Frank een belangrijke rol speelde bij het waarborgen van de onthulling van president Nixon’s betrokkenheid bij het Watergate‑schandaal, kreeg hij weinig tot geen compensatie gedurende zijn leven voor zijn heldhaftige daden. Door het ontbreken van een aangeboden promotie en brede erkenning kreeg Frank slechts een salarisverhoging van $2,50.
Zonder erkenning nam hij al snel ontslag vanwege het voortdurende optreden van intimidatie en discriminatie vanwege zijn ras. Toen hij terugkeerde om bij zijn moeder te wonen door het gebrek aan werkkansen, kreeg zijn moeder helaas een beroerte en lieten ze beiden $450 per maand aan de Sociale Zekerheidsuitkering betalen.
Hij kreeg vervolgens een jaar gevangenisstraf voor afzonderlijke gevallen van winkeldiefstal van een pen van $0,98 en sportschoenen ter waarde van $16. Al snel onthulde de politie dat Frank de winkel verliet zonder gestolen voorwerpen.
Frank Wills stierf, verdrinkt in armoede, op 52‑jarige leeftijd in 2000. (Bron: Sometimes Interesting)
