Te midden van de geavanceerde technologie van vandaag, vooral op het gebied van communicatie, lijkt de kunst van handgeschreven brieven lang vergeten. Maar wist je dat sommige enthousiastelingen nog steeds brieven schrijven en versturen? Terwijl dit misschien niet het geval is bij de heer Kaor, laten we ontdekken waarom hij brieven schreef aan Hotel Spaander in Nederland.

Een Japanse man genaamd de heer Kaor heeft dezelfde brief naar een hotel in Nederland gestuurd. Hotel Spaander heeft de afgelopen veertig jaar consequent een brief ontvangen van de mysterieuze Japanner.

De mysterieuze brieven van de heer Kaor

Hotel Spaander in Volendam, Nederland, ontvangt al dagelijks mysterieuze brieven. Deze brieven komen al 40 jaar naar het hotel.

De brieven kwamen altijd in dezelfde luchtpostenveloppen, met rode en blauwe geruite randen. Op alle enveloppen stond;  Het meest artistieke hotel in Nederland. Elke envelop was verzegeld met kleurrijke Japanse postzegels, wat aangeeft dat alle brieven afkomstig waren uit Nagao, Kagawa.

En alle brieven hebben dezelfde boodschap, met slechts enkele afwijkingen in het aantal woorden en de datum waarop de brief is geschreven. Ze lezen altijd:

Geachte heren:

Hoe gaat het met u en hoe is het weer?

Hartelijk dank

-voor het sturen van enige informatie

-een paar dagen geleden.

Gelieve mijn beste groeten over te brengen

-aan alle leden.

Met vriendelijke groet,

de heer Kaor

Chris Noorstrand, de algemeen directeur van Hotel Spaander, merkte de brief voor het eerst op terwijl hij in 2014 als consultant voor het hotel werkte. De brieven trokken zijn aandacht toen hij zag dat het hotelpersoneel ze weggooide, allemaal ongeopend. Toen hij ernaar vroeg, vertelden ze hem het verhaal achter de brieven en hoe het hotel ze al ongeveer een decennium ontvangt. (Bron: Het Parool)

Waarom stuurde de heer Kaor deze brieven? 

Het interessante verhaal van de brieven trok de aandacht van Lex Boon. Boon is journalist bij de dagblad Het Parool. Hij was verbaasd over het verhaal en besloot verder te onderzoeken. Hij merkte zeer kleine afwijkingen op in de loop der jaren waarin de brieven werden geschreven.

Boon bracht de brieven naar de voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Grafologen om te zien of hij details over de identiteit van de schrijver kon achterhalen. De Monchy, de voorzitter, bevestigde dat de schrijver mannelijk was. Maar hij merkte op dat sommige van de recentste brieven tekenen van mentale achteruitgang vertoonden, vergelijkbaar met die bij oudere mensen. De schrijver deed meer moeite bij het schrijven van de brieven, gebaseerd op de streken van de woorden.

Boon voelde dat zijn tijd drong, dus hij vloog onmiddellijk naar het retouradres zodra een medewerker in Japan dit bevestigde. Hij ontdekte dat een zekere Kaor Yamamoto uit een rustig stadje Iza nabij Takamatsu de man achter de brieven was.

Boon bereikte het bescheiden huis van de bejaarde heer Kaor, die een gepensioneerde tuinier is en samen met zijn oudere vader woont. Tijdens het interview ontdekte Boon dat Kaor nog nooit in Nederland is geweest of van plan is daarheen te gaan. Kaor vermeldt dat hij Nederland gewoon leuk vindt omdat zijn vader geboren is in het jaar van de muis.
Het Japanse woord voor mouse is nezumi, maar bij uitspraak klinkt het als Nederland. Hij en zijn vader kweekten aardbeien in hun tuin, waarvan ze beiden wisten dat ze populair waren in Nederland. Boon ontdekte dat Kaor lang geleden een penvriend uit Nederland had. Kaor wist nooit dat hij naar een hotel schreef. Hij schreef gewoon naar Volendam, waar zijn fascinatie voor de stad voortkomt uit het feit dat het begint met de letter V, de 22e letter van het Engelse alfabet, wat samenvalt met zijn verjaardag, de 22e. (Bron: Het Parool)