Sinds de oudheid hebben zeelieden de open oceaan doorkruist voor vissen, handel en verkenning. Omdat deze vroege zeelieden veel gevaren en onzekerheden tegenkwamen, vertrouwden ze op bijgeloof, voortekenen en geluk om hen veilig te houden en naar huis te leiden. Het bijgeloof van zeelieden gaf hen een gevoel van controle terwijl ze de onvoorspelbaarheid van de zeeën bewaarden. Maar wist je waarom ze altijd katten aan boord houden? 

Katten aan boord houden is al lang een zeiltraditie als vorm van ongediertebestrijding en de vermeende geluk die ze aan schepen brachten. Men denkt dat katten zich over de hele wereld hebben verspreid dankzij de oude Egyptenaren en Vikingen.

Katten aan Boord van Schepen

Gedurende vele eeuwen staan zeelieden bekend om hun bijgeloof. Wanneer ze niet konden voorspellen hoe het weer zich zou gedragen tijdens hun uitdagende reis, gebruikten ze elk middel dat ze tot hun beschikking hadden om het te achterhalen. Een van de redenen waarom katten werden gekozen om aan boord van deze oude schepen te reizen, was hun gevoeligheid voor weersveranderingen.

Men dacht ook dat katten geluk brachten voor de reis. Bovendien beschermen ze voedselvoorraden en verminderen ze de kans op ziektes door knaagdieren te vangen. Ze werden behandeld als bemanningsleden, met eigen rantsoenen, leefruimtes en slaapplaatsen. 

De bemanning zou zeer vertrouwd raken met hun gedrag en zou het zeer serieus nemen als ze zich ongewoon gedroegen. Als een kat probeerde overboord te springen of herhaaldelijk met zijn pootjes aan zijn gezicht krabde, wist hij dat er slecht weer op komst was en nam de bemanning preventieve maatregelen. Als ze aangemeerd waren en een zogende kat haar kittens aan wal begon te dragen, werd dit beschouwd als een slecht voorteken, en sommige zeelieden weigerden te vertrekken. Als gevolg hiervan zorgden zeelieden ervoor dat de katten aan boord goed gevoed en tevreden waren. Vissersvrouwen hielden soms zwarte katten thuis om hun echtgenoten te beschermen terwijl ze op zee waren.

Vele eeuwen geleden geloofden zeelieden dat het kwijlen van de staart van een kat een storm kon veroorzaken, maar later realiseerden ze zich dat het kwijlen van de staart niet de oorzaak van het slechte weer was, maar een waarschuwing dat het op komst was.
Hoewel dit bijgeloof van zeelieden absurd kan lijken, heeft het enige basis in de werkelijkheid. Katten kunnen veranderingen in het weer echt scherper detecteren dan andere dieren dankzij hun gevoelige binnenoor. Katten kunnen de lage atmosferische druk waarnemen die vaak voorafgaat aan stormen op zee, waardoor ze rusteloos of nerveus kunnen worden. (Source: Formula Boats)

De geschiedenis van katten op boten

De Afrikaanse wilde kat werd waarschijnlijk gedomesticeerd in de Vruchtbare Halve Maan tijdens de eerste landbouwrevolutie, ongeveer 10.000 jaar geleden. Kleine kattenbotten die op mediterrane eilanden zijn gevonden, suggereren dat katten rond de millenniumwisseling werden geïntroduceerd.

Oude Egyptische katten begonnen zich in de 8e eeuw v.Chr. langs de mediterrane handelsroutes te verspreiden en bereikten in de 7e eeuw een Vikinghaven aan de Oostzee. Volgens mitochondriale DNA-analyse van archeologische kattenmonsters. Tijdens het Tijdperk van Ontdekkingen, dat duurde van de 15e tot de 18e eeuw, vervoerden ontdekkingsreizigers en handelaren een groot deel van de rest van de wereld aan boord van hun schepen. (Bron: Formula Boats)