Paleomicrobiologie is een opkomend wetenschapsgebied dat zich toelegt op het identificeren van micro‑organismen in oude resten. Maar wist je dat er prehistorische microben vandaag de dag nog leven?
Wetenschappers hebben microben gevonden die ongeveer 100 miljoen jaar oud zijn, begraven onder de zeebodem. Er wordt gezegd dat deze microben slechts één keer per 10.000 jaar reproduceren.
Waar hebben wetenschappers prehistorische microben gevonden?
Volgens onderzoekers is er een divers scala aan microben dat gevonden kan worden in de diepe diepten van de oceaanbodem. Hoewel deze microben al heel lang hebben geleefd, reproduceren ze in een traag tempo.
Bacteriën die op rotsen 2,5 kilometer onder de oceaanbodem zijn gevonden, reproduceren naar verluidt één keer per 10.000 jaar. Ze worden geschat op minstens 100 miljoen jaar oud. Naast bacteriën hebben wetenschappers ook virussen en schimmels gevonden.
Tijdens de Goldschmidt-conferentie in Florence, Italië, kondigden wetenschappers van het Integrated Ocean Drilling Program hun bevindingen aan. De ontdekking leverde echter meer vragen op over hoe leven bestaat onder deze extreme omstandigheden.
De microben komen voor in zeer lage concentraties, ongeveer 1.000 microben in elke theelepel vol rots, vergeleken met miljarden of triljoenen bacteriën die normaal gesproken in dezelfde hoeveelheid grond aan het aardoppervlak zouden worden gevonden.
Fumio Inagaki, Japan Agence for Marine-Earth Science and Technology
(Bron: BBC)
Worden bacteriën overtroffen door virussen?
Volgens Dr. Tim Engelhardt van de Universiteit van Oldenburg in Duitsland zijn virussen zelfs nog talrijker naast prokaryoten of eencellige organismen. Er is ongeveer een verhouding van 10:1 tussen virussen en microben.
Ze zijn vrij stabiel in deze sedimenten, vooral omdat de metabole snelheden van de cellen zo laag zijn, en ze komen voor in sedimenten tot 100 miljoen jaar oud.
Dr. Tim Engelhardt, University of Oldenburg
Aangezien het aantal microben onder de oceaanbodem laag is, zijn de afstanden tussen hen veel groter dan die op het aardoppervlak. Wat hen verbaast, is hoe de extreme omstandigheden een virale levenscyclus kunnen ondersteunen.
We verleggen de grenzen van wat we begrijpen over hoe virussen op aarde ergens anders cyclussen, door ze te bestuderen in de diepe biosfeer. Een van de grootste mysteries van het leven onder de zeebodem is dat, hoewel er microben beneden zijn, het heel moeilijk te begrijpen is hoe ze genoeg energie hebben om te leven en hoe ongelooflijk langzaam ze groeien.
Dr. Beth Orcutt, Bigelow Laboratory for Ocean Sciences
(Bron: BBC)
Zijn deze micro‑organismen levend?
Aangezien de gevonden bacteriën zo langzaam metaboliseren, vragen wetenschappers zich af of ze überhaupt levend zijn. Maar ondanks dat ze traag leven en traag handelen, kan het bestaan van microbiële gemeenschappen bijdragen aan een chemische verandering in rotsen onder de aarde.
De andere vraag die we hebben, is dat hoewel we cellen vinden, is het echt juist om het levend te noemen wanneer het elke duizenden jaren verdubbelt? Het is bijna als een zombie‑toestand.
Dr. Beth Orcutt, Bigelow Laboratory for Ocean Sciences
Door het koolstof dat aanwezig is op de rotsen te consumeren, kunnen deze microben langzaam de koolstofcyclus die wij kennen aanpassen. Uiteindelijk kan dit de snelheid waarmee kooldioxide in de atmosfeer vrijkomt beïnvloeden. (Bron: BBC)
