Naarmate de wereld opwarmt en het Arctische zee‑ijs smelt, worden uitgehongerde ijsberen gedwongen verder naar het zuiden, waar ze grizzlyberen ontmoeten, wiens verspreidingsgebieden zich naar het noorden uitbreiden. Met meer contact tussen de twee soorten komt meer voortplanting, en dus meer waarnemingen van hun hybride nakomelingen. Maar wist je dat hybride ijsbeer‑grizzlyberen allemaal van dezelfde moeder‑ijsbeer afstammen?
Alle acht bekende ijsbeer‑grizzly hybride afstammen van dezelfde moeder‑ijsbeer.
De Grizzlybeerhybride
Volgens DNA‑analyse was de vader van de beer een grizzlybeer, en zijn moeder een ijsbeer. De witte vacht van de beer was doorspekt met bruine vlekken. Hij had ook lange klauwen, een holle gezichtsprofiel en een gebogen rug, allemaal grizzly‑kenmerken.
Het is interessant omdat het zeldzaam is, maar dat is ongeveer het hele verhaal, ik denk niet dat er meer aan is.
Rosa Meehan, hoofd Marine Mammal Management bij de US Fish and Wildlife Service in Anchorage, Alaska.
Meehan is verantwoordelijk voor een onderzoek naar hoe veranderende milieufactoren in het Arctic de ijsberen beïnvloeden. De studie heeft tot doel te bepalen of de dieren federale bescherming verdienen als bedreigde soorten in de Verenigde Staten. Ze beweert dat de hybride geen licht werpt op de mogelijke bedreigde status van de soort of de rol van de opwarming van de aarde in de achteruitgang van de soort.
David Paetkau is de president van Wildlife Genetics International, een bedrijf gevestigd in Nelson, Canada, dat bevestigde dat de beer een hybride is. Hij beweert dat het te vroeg is om conclusies te trekken over de ontdekking. (Bron: National Geographic)
De naamgeving van de Grizzlybeerhybride
Ian Stirling, onderzoekwetenschapper en ijsbeerexpert bij de Canadian Wildlife Service in Edmonton, zegt dat onofficiële namen onder andere grolarbeer en pizzly zijn. Stirling beweert dat grizzlyberen de afgelopen 50 jaar regelmatig in het westelijke Arctic van Canada zijn verschenen, zo ver naar het noorden als Banks Island en Victoria Island in de provincie Nunavut.
David Paetkau, voorzitter van Wildlife Genetics InternationalDit is één geval. Als wetenschapper kun je niets over één geval zeggen, behalve: Hoe moeten we het noemen?
De genetische pool van de ijsbeer
Genetica‑expert Paetkau gelooft dat grizzlyberen en ijsberen de nauwstbijzijnde verwanten zijn van de levende berensoorten. De twee soorten zijn zo nauw verwant dat de hybride theoretisch zowel met een ijsbeer als met een grizzlybeer had kunnen paren.
Prehistorische ijsbeervertekeningen zijn moeilijk te vinden omdat de voorouders van de ijsbeer leefden in omgevingen die ongeschikt waren voor botbehoud, volgens Paetkau. De twee soorten zijn echter waarschijnlijk minder dan een miljoen jaar geleden gesplitst.
Noord‑Amerikaanse zwarte beren en grizzlyberen daarentegen splitsten zich ongeveer vijf miljoen jaar geleden, aldus hem.
Het leefgebied van ijsberen en grizzlyberen overlapt in het westen van het Canadese Noordpoolgebied rond de Beaufortzee. Grizzlyberen staan erom bekend in het voorjaar het ijs op te gaan om zich te voeden met zeehonden die door ijsberen zijn gedood, volgens Stirling van de Canadian Wildlife Service.
Meehan van de Verenigde Staten meldt dat ontmoetingen tussen ijsberen en grizzlyberen zijn gerapporteerd in Kaktovik, de enige permanente nederzetting van het Arctic National Wildlife Refuge op de North Slope. Er is echter geen romantiek daar.
De interacties zijn agressief
Rosa Meehan, hoofd van het beheer van mariene zoogdieren bij de US Fish and Wildlife Service in Anchorage, Alaska.
(Bron: National Geographic)
Afbeelding van LiveScience
