Disney heeft vele kinderen over verschillende generaties betoverd met hun hartverwarmende en waardevolle sprookjes over prinsessen en hun versie van een ridder in glanzend harnas. Maar wist je dat de oorspronkelijke versies van deze sprookjes niet met een gelukkig einde waren geschreven?

De versie van Assepoester van de gebroeders Grimm had een morbide einde. De stiefzussen van Assepoester verminkten hun voeten zodat ze in de glazen muiltje pasten. De prins ontdekte hun bebloede voeten, en Assepoester liet ze verblinden toen ze koningin werd.

De Assepoesterverhalen

Cinderella is een van de bekendste sprookjes aller tijden, maar de versie waarmee we allemaal zijn opgegroeid was niet het oorspronkelijke verhaal. De vroegste vorm van het volksverhaal werd voor het eerst vastgelegd door een Griekse geograaf in het eerste jaar voor Christus. Strabo documenteert het mondelinge verhaal van Rhodophis en haar kleine vergulde sandalen. (Bron: Pook Press)

Het verhaal schetst een Grieks slavenmeisje dat uiteindelijk trouwt met de koning van Egypte. Het verslag is in verschillende beschavingen door de geschiedenis heen vastgelegd. Maar Disney baseerde zijn weergave op het sprookje van Charles Perrault Cendrillon ou la petite pantoufle de Verre, wat zich vertaalt naar De Kleine Glazen Muiltje.

Er waren minimale aanpassingen aan het verhaal van Perrault. In de Disney‑versie was er slechts één bal, terwijl er in de versie van Perrault twee ballen waren, en het was tijdens het tweede bal dat Assepoester haar glazen muiltje verloor. Wanneer Assepoester wordt onthuld, vraagt haar stieffamilie om vergiffenis, en zij stemt toe, wat leidt tot een gelukkig einde.

Echter, een andere versie van de prinses werd geschreven door Duitse taalkundigen en auteurs die bekend staan als de gebroeders Grimm. Hun versie nam een nogal duistere en morbide wending. De broers schreven dat de twee stiefzussen hun voeten verminkten zodat het muiltje paste, omdat ze bij de prins wilden zijn. (Bron: Screen Rant)

De ene stiefzus sneed haar tenen af terwijl de andere haar hiel vastbond om in het kleine glazen muiltje te passen. Echter, twee van Assepoesters duiven vertelden de prins over de bebloede voeten van haar stiefzussen. De prins besefte uiteindelijk dat de ware eigenaar van het muiltje Assepoester is.

Toen ze beseften dat ze Assepoesters vergiffenis moesten zoeken, gingen de zussen naar haar bruiloft. Maar in plaats van vergeven te worden door Assepoester, liet zij hun ogen uitpikken. (Bron: Huff Post)

Andere originele verhalen van Disney‑prinsessen

Disney bewerkte verschillende andere volksverhalen met een happy end en vaak met een morele les. Maar vaker wel dan niet hadden de originele werken die deze verhalen uitbeeldden duisterere plotlijnen en eindes. Hier zijn een paar verhalen met andere elementen vergeleken met hun Disney‑versies. (Bron: Huff Post)

Doornroosje

Het oorspronkelijke verhaal werd geschreven door de Italiaanse auteur Giambattista Basile in de 1500‑jaren. Basile’s verhaal vertelt de lezers dat de koning Doornroosje verkrachtte toen hij haar slapend vond in zijn kasteel. Doornroosje baarde tweelingen, en toen de koning erachter kwam, ging hij naar haar hof, en ze werden verliefd. Het enige probleem is dat de koning nog steeds getrouwd is met de koningin. De koningin bedacht een plan om de tweelingen te laten doden, koken en aan de koning te voeren. Ze probeerde Doornroosje ook op de brandstapel te verbranden, maar beide plannen werkten niet. (Bron: Huff Post)

Belle en het Beest

Volgens de oorspronkelijke schrijfster Gabrielle‑Suzanne Barbot de Villeneuve onderging het verhaal van Belle en het Beest enkele veranderingen toen Disney het adapteeerde. In het originele verhaal had Belle twee boosaardige zussen. Zij waren enorm jaloers op Belles luxueuze leven met het Beest. Toen Belle haar familie bezocht, vroeg het Beest haar specifiek om een week te blijven. Maar toen de zussen hiervan hoorden, deden ze er alles aan om Belle langer dan een week te laten blijven, in de hoop dat dit het Beest zou verontwaardigen en Belle bij haar terugkomst zou opeten. (Bron: Huff Post)