Frederick Richard Dimbleby was een Engelse journalist en omroepster die diende als de BBC’s eerste oorlogscorrespondent en later als haar hoofd TV-nieuwscommentator. Maar wist je dat de BBC aanvankelijk weigerde Dimbleby’s werk over het concentratiekamp Belsen in 1945 uit te zenden?

De BBC weigerde aanvankelijk het ooggetuigenverslag van Richard Dimbleby over het concentratiekamp Belsen in april 1945 te publiceren, met het argument dat het niet zo erg was als hij beschreef. In Belsen stierven naar schatting 70.000 mensen. Nadat Dimbleby dreigde te vertrekken, stemde de BBC toe om het uit te zenden.

De Stem van de Natie: Richard Dimbleby

In 1936 werd Richard Dimbleby een bekende naam als de BBC’s eerste frontlinieradioreporter. Met de komst van de naoorlogse televisie versloeg hij alle grote gebeurtenissen op het nieuwe medium. Zijn overlijden aan kanker in 1965, op 52-jarige leeftijd, als de Stem van de Natie, schokte het Britse volk. Hun reactie leidde tot de oprichting van een liefdadigheidsorganisatie die zijn naam draagt. Lees over zijn leven en werk, van oorlogfronten tot grote staatsgebeurtenissen tot de spaghetti‑boomgrap.

In 1931 begon Richard Dimbleby zijn carrière bij The Richmond and Twickenham Times. Hij werd de BBC’s eerste verslaggever en, later, haar eerste oorlogscorrespondent. Hij rapporteerde vanaf talrijke fronten en vloog 20 missies met Bomber Command, waaronder één naar Berlijn, waarbij hij zijn verslagen opnam voor uitzending de volgende dag.

Hij zond het eerste verslag vanuit het concentratiekamp Belsen uit in 1945. Hij was ook een van de eerste journalisten die ongebruikelijke buitenuitzendingen uitprobeerden. (Bron: Richard Dimbleby)

Richard Dimbleby na de Oorlog

Na de oorlog stapte Richard over naar televisie en werd al snel de BBC’s vooraanstaande commentator over grote openbare gebeurtenissen. Deze omvatten de kroning van Elizabeth II en de begrafenissen van George VI, John F. Kennedy en Winston Churchill. Hij schreef Elizabeth Our Queen, een boek over de kroning dat gratis werd verspreid onder vele schoolkinderen.

In 1951 nam hij deel aan de eerste Eurovision-televisierelay, en in 1961 verscheen hij in de eerste live televisie-uitzending vanuit de Sovjet‑Unie. In juli 1962 zond hij ook het eerste live televisiesignaal vanuit de Verenigde Staten via de Telstar‑satelliet uit. Er is een gezicht… het is een mannelijk gezicht!” zei hij. Ik kan een mannelijk gezicht onderscheiden! werd beroemd. Naast zwaar journalistiek werk presenteerde hij lichtere programma’s zoals Down Your Way en was hij panellid bij Twenty Questions.

Hij presenteerde het toonaangevende actualiteitenprogramma Panorama. Hij hield zijn verslaggeving scherp door plaatsen te bezoeken zoals Berlijn, waar hij een week vóór de bouw van de Berlijnse Muur voor de Brandenburger Tor stond.

Richard Dimbleby’s reputatie was opgebouwd op zijn vermogen om gebeurtenissen duidelijk te beschrijven, terwijl hij ook de drama en poëzie van de talrijke staatsfuncties die hij versloeg, vastlegde.

De Lying-in-State van George VI in Westminster Hall toonde de stilte van de bewakers die als standbeelden stonden op de vier hoeken van de kist, of de beschrijving van de trommels bij Kennedy’s begrafenis, die hij noemde als de puls van het hart van een man, waren voorbeelden. Zijn commentaar op Churchill’s begrafenis in januari 1965 was het laatste staatsgebeurtenis waar hij over sprak. Hij werd in 1945 bekroond met de OBE en in 1959 met de CBE. (Bron: Richard Dimbleby)

Afbeelding van BBC