De Mexicaans-Amerikaanse Oorlog tussen de Verenigde Staten en de Intervención estadounidense en México in Mexico was een gewapend conflict tussen de Verenigde Staten en Mexico dat duurde van 1846 tot 1848. Het volgde op de annexatie van Texas door de Verenigde Staten in 1845, die Mexico als Mexicaans grondgebied beschouwde. Maar wist je dat wat 90% van de sterfgevallen van het Amerikaanse leger in die periode veroorzaakte?
Tijdens de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog eisten infectieziekten ongeveer 90% van de slachtoffers van het Amerikaanse leger, het hoogste percentage van elk Amerikaans conflict.
Infectieziekten tijdens de Oorlog
De Mexicaanse Oorlog was de bloedigste van alle Amerikaanse oorlogen wat betreft sterfte door ziekte. De ziekte doodde bijna 13% van de gehele Amerikaanse strijdkrachten. Van de 12.535 gevechtsdoden werden 10.986 veroorzaakt door infectieziekten, voornamelijk dysenterie, zowel bacterieel als amoëbisch; zeven mannen stierven aan ziekte voor elke man die werd gedood door Mexicaanse musketkogels. Vervuiling van het kamp was de ernstigste fout die de Amerikaanse troepen tijdens de Mexicaanse Oorlog maakten.
De onverschilligheid van lijnofficieren en rekruten ten aanzien van het belang van adequate sanitaire voorzieningen en militaire hygiëne voedde uitbraken van dysenterie, terwijl slechte omstandigheden in militaire ziekenhuizen de verspreiding van ziekten bevorderden. Deze tekortkoming in de militaire cultuur bracht de gezondheid van het leger in gevaar en resulteerde in een medische catastrofe. Ziekte richtte verwoestende schade aan in de Verenigde Staten. Legerreserves werden uitgeput, de moraal van eenheden was laag, en strategie en tactiek werden beïnvloed. Naarmate we het eenentwintigste eeuw naderen, blijft dysenterie een ernstig volksgezondheidsprobleem, dat jaarlijks honderdduizenden mensen doodt, met name kinderen in armere landen met onvoldoende persoonlijke hygiëne en ondoordachte verwijdering van menselijk en dierlijk afval. (Bron: National Library of Medicine)
Wat is dysenterie?
Een van de infectieziekten tijdens de Mexicaans-Amerikaanse oorlog was dysenterie, een infectie van de darmen die bloedige of slijmerige diarree veroorzaakte.
Andere symptomen van dysenterie zijn onder andere:
- verschrikkelijke buikkrampen
- misselijk zijn of zich ziek voelen (braken)
- een hoge temperatuur
Dysenterie is zeer besmettelijk en kan zich verspreiden als er geen juiste voorzorgsmaatregelen worden genomen, zoals het correct en consequent wassen van de handen. (Bron: NHS)
Soorten dysenterie
Dysenterie wordt ingedeeld in twee soorten:
- Het meest voorkomende type dysenterie in het VK is bacteriële dysenterie of shigellose, veroorzaakt door shigella-bacteriën.
- Amoëbische dysenterie, ook wel amoebiasis genoemd, wordt veroorzaakt door een amoeba (een eencellig parasiet) genaamd Entamoeba histolytica, die voornamelijk in tropische gebieden voorkomt; dit type dysenterie wordt meestal in het buitenland opgelopen.
(Bron: NHS)
Behandeling van dysenterie
Dysenterie verdwijnt meestal vanzelf na 3 tot 7 dagen. Medicatie is zelden nodig. Het is echter cruciaal om voldoende vocht te drinken en, indien nodig, orale rehydratatiebehandelingen te gebruiken om uitdroging te voorkomen. Pijnstillers, zoals paracetamol, kunnen pijn en koorts verlichten. Anti-diarrheamedicijnen, zoals loperamide, moeten worden vermeden omdat ze de situatie verergeren.
Om het risico te beperken dat de infectie zich naar anderen verspreidt, moet je minimaal 48 uur thuis blijven na de laatste diarreeaanval. (Bron: NHS)
Afbeelding van HistoryGuild
