De Invasie van Quebec was de eerste militaire initiatief van het Continentale Leger tijdens de Amerikaanse Revolutie. Het doel in die tijd was om militaire controle te krijgen over de Britse provincie Quebec, die nu deel uitmaakt van het hedendaagse Canada. Ze wilden dat de Franstalige Canadezen zich ook bij de revolutie aansloten. Maar wist je dat de Britten pokken in hun voordeel gebruikten?
Tijdens de Amerikaanse Revolutie zetten de Britse troepen burgers en prostituees die besmet waren met pokken in tegen de Amerikaanse troepen. Het plan was zeer effectief en doodde en verwondde 5.000 Amerikaanse soldaten, waaronder generaal‑majoor John Thomas.
Wat begon het allemaal?
De Amerikaanse Revolutie begon in het voorjaar van 1775 met de Slag bij Lexington en Concord. Het Amerikaanse leger streefde ernaar de controle over de Britse provincie Quebec te krijgen. De regio werd in 1775 vaak aangeduid als Canada in 1775. Vandaag is Quebec een deel van Canada. Het leger nam onmiddellijk bezit van St John’s, Montreal, en elk ander deel van het land en voerde andere missies in Canada uit die vrede tussen de koloniën zouden bevorderen. (Bron: The History of Canada under British Rule)
Het Begin van de Biologische Oorlogvoering
Door het mislukte beleg van Quebec stuurde het Britse leger opzettelijk pokkenbesmette burgers en prostituees naar de Amerikaanse linies. Deze besmette personen doodden en besmetten 5.000 Amerikaanse soldaten, waaronder de arts generaal‑majoor John Thomas. De Britten stuurden vervolgens enkele duizenden mannen, waaronder generaal John Burgoyne en andere bondgenoten, om de provincie in 1776 te versterken. Generaal Carleton lanceerde daarna een aanval die uiteindelijk de door pokken verzwakte troepen terug dreef naar Fort Ticonderoga. (Bron: New Scientist)
De Verspreiding van Pokken in Amerika
Het Variola major virus dat pokken veroorzaakt, kan zich alleen van de ene persoon op de andere verspreiden. Het duurt twee weken voordat het virus symptomen vertoont bij de gastheer. De kenmerkende tekenen van pokken zijn: hoofdpijn, lichaamspijn, koorts en een opvallende uitslag. Overlevenden beschrijven hun ervaring vaak als uiterst moeilijk. De dood treedt vaak na de tweede week op, maar degenen die de ziekte overleven hebben minstens een maand nodig om volledig te herstellen. Ze blijven achter met littekens van de uitslag en een levenslange immuniteit tegen pokken.
De Europeanen introduceerden pokken in de Amerika's in de 16e eeuw. De uitbraken van de ziekte in de Verenigde Staten verschenen sporadisch. Tegen de 18e eeuw werd pokken endemisch in Europa, en alleen kinderen werden ziek. Dit betekende simpelweg dat de volwassen bevolking praktisch immuun was voor het virus.
Toen de Britten pokken tegen de Amerikaanse troepen gebruikten, worstelde president George Washington met de vraag van inoculatie, omdat dit niet alleen een uitbraak zou riskeren, maar ook een groot deel van het leger ongeschikt zou maken voor de strijd terwijl ze herstellen. Na weken van besluiteloosheid gaf Washington uiteindelijk op 5 februari 1777 het bevel om alle troepen te inoculeren.
Aangezien ik constateer dat de pokken zich sterk verspreiden en vrees dat geen voorzorgsmaatregel kan voorkomen dat ze door ons hele leger heen gaan, heb ik besloten dat de troepen geïnoculeerd moeten worden. Deze maatregel kan gepaard gaan met enkele ongemakken en nadelen, maar ik vertrouw erop dat de gevolgen de meest gunstige effecten zullen hebben. Noodzakelijkheid machtigt niet alleen, maar lijkt de maatregel te eisen, want als de plaag het leger op natuurlijke wijze infecteert en met zijn gebruikelijke virulentie woedt, zullen we meer vrezen dan van het Zwaard van de Vijand.
Dr. William Shippen Jr.
(Bron: Mount Veron)
