Een Duitse non, die hartzeer kreeg toen ze leprapatiënten zag in Pakistan, waar men geloofde dat het een straf van God was en patiënten werden buitengesloten, liet alles achter en verhuisde daar om alleen tegen lepra te vechten. Ze hielp het land (toen 127 miljoen inwoners) van de ziekte af.

Niet-moslimredder van een moslimland

Het jaar is 1960, lepra woedt in Pakistan. Nog erger, het wordt beschouwd als een vloek van God. Mensen raken melaatsen niet aan, omdat ze denken dat hun toestand besmettelijk is, ze worden niet behandeld, ze zijn veroordeeld tot kolonies die voor hen zijn gecreëerd, weg van de algemene bevolking. Daar wachten ze in isolement op de dood, in pijnen, met vlees dat rot en afvalt. Als er een lot erger is dan de dood, dan is dat het. Hun situatie zal waarschijnlijk niet veranderen, er is geen hoop in zicht, zo ver als het oog reikt. Maar onbekend bij hen, heeft God andere plannen.

Kolonie van melaatsen in Karachi

Kolonie van melaatsen (2)

Een jonge katholieke non komt in Karachi vast te zitten op weg naar India met