George Washington diende in het leger voor meer dan veertig jaar, van 1752 tot 1799. Hij diende in drie verschillende strijdkrachten tijdens de Franse en Indiaanse oorlog, de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog en de Quasi-oorlog met Frankrijk onder de Britse provinciale militie, het Continentale Leger en het Amerikaanse Leger. Maar wist u dat hij evenveel veldslagen verloor als dat hij won? 

George Washington verloor evenveel veldslagen als dat hij won. Toch was hij een meester in de tactische terugtrekking, waarbij hij tactische nederlagen accepteerde terwijl hij werkte aan de strategische overwinning van het verslaan van de Britse legers in de Dertien Koloniën.

George Washington en de Amerikaanse Revolutie

Aan het einde van de jaren 1760 had Washington zelf de gevolgen van de stijgende Britse belastingen op de Amerikaanse kolonisten gezien en was hij tot de overtuiging gekomen dat het uitroepen van onafhankelijkheid van Engeland in het beste belang van de kolonisten was.

In 1774 was Washington afgevaardigde naar het Eerste Continentale Congres in Philadelphia. De Amerikaanse Revolutie was in ernst begonnen tegen de tijd dat het Tweede Continentale Congres een jaar later bijeenkwam, en Washington werd benoemd tot bevelhebber van het Continentale Leger.

Washington was een betere generaal dan een militaire strateeg. Zijn kracht lag niet in zijn slagveldvaardigheid, maar in zijn vermogen om het worstelende koloniale leger bijeen te houden. Zijn troepen waren slecht getraind en hadden te weinig eten, munitie en andere benodigdheden. Soldaten gingen soms zelfs zonder schoenen in de winter.

Washington daarentegen kon hen richting en motivatie geven. Zijn leiderschap in Valley Forge van de winter van 1777 tot 1778 was een getuigenis van zijn vermogen om zijn mannen te inspireren om door te gaan.

De koloniale troepen wonnen weinig veldslagen, maar hielden zich consistent staande tegen de Britten tijdens de achtjarige oorlog. De Continentale troepen namen Britse troepen onder generaal Charles Cornwallis gevangen in de Slag bij Yorktown in oktober 1781, dankzij de hulp van de Fransen, die de kant van de kolonisten kozen tegenover hun rivalen, de Britten. De Revolutieoorlog eindigde effectief door deze actie, en Washington werd gehuldigd als een nationale held. (Bron: Geschiedenis)

De Boer President

Met het ondertekenen van het Verdrag van Parijs tussen het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten in 1783, gaf Washington het bevel over het leger op. Ze keerden terug naar Mount Vernon, met de intentie om zijn leven als gentleman-boer en gezinsman te hervatten.

However, in 1787 werd hij gevraagd om deel te nemen aan de Constitutionele Conventie van Philadelphia en het hoofd te worden van het comité dat belast was met het opstellen van de nieuwe grondwet. Zijn imponerende aanwezigheid daar overtuigde de afgevaardigden ervan dat hij de beste kandidaat was om het eerste staatshoofd van de natie te worden.

Washington verzette zich in het begin. Hij verlangde ernaar terug te keren naar een rustig leven thuis en de autoriteit over de nieuwe natie aan anderen over te dragen. Maar de publieke opinie was zo krachtig dat hij uiteindelijk toe gaf. Op 7 januari 1789 werd de eerste presidentsverkiezing gehouden, en Washington won gemakkelijk. John Adams, die het op één na hoogste aantal stemmen kreeg, werd gekozen als de eerste vicepresident van het land.

Op 30 april 1789, toen Washington 57 was, werd hij beëdigd in New York City. Hij woonde in New York en Philadelphia omdat Washington, DC, de toekomstige hoofdstad van Amerika, nog niet was gebouwd. Tijdens zijn presidentschap ondertekende hij wetgeving die een toekomstige, permanente Amerikaanse hoofdstad langs de Potomac-rivier vestigde, later ter ere van hem hernoemd tot Washington, DC. (Bron: History) 

Afbeelding van: Thought Co.