In april 1937 ontmoette Paul Logan, een kwartiermeester van het leger, William Murrie, president van Hershey Chocolate Corporation, en Sam Hinkle, hoofdchemicus, op het kantoor van het bedrijf in Hershey, Pennsylvania. Logan vertegenwoordigde het kantoor van de Quartermaster General van het leger, een afdeling opgericht op 16 juni 1775 die onder andere verantwoordelijk was voor levensmiddelenvoorziening [4]. Deze ontmoeting vormde het begin van de eerste experimentele productie van een chocoladereep voor het Amerikaanse leger [2][6].

Logan stelde vier voorwaarden voor de reep: deze moest vier ounce wegen, een hoog voedingswaarde bevatten, hoge temperaturen kunnen doorstaan en, in zijn woorden, iets beter smaken dan een gekookte aardappel [2][6]. De laatste eis was opzettelijk gesteld, want een lekker smakende reep zou al voor een noodsituatie worden opgegeten [6]. Milton Hershey, die het bedrijf in 1894 oprichtte als dochteronderneming van zijn Lancaster Caramel Company, werd op de hoogte gebracht van dit bezoek en gaf Murrie en Hinkle opdracht onmiddellijk te beginnen met het werk [1][3][6].

Na drie dagen experimenteren met mengen en verwerken koos Hinkle voor een mengsel van cacaopoeder, suiker, magere melkpoeder, cacaoboter, havermeel en vanilline. De hoeveelheid suiker werd verminderd en die van cacaopoeder verhoogd, zodat de reep minder aantrekkelijk zou zijn dan gewone chocolade [6]. Thiaminehydrochloride werd toegevoegd als bron van vitamine B1 om beriberi te voorkomen, een ziekte die soldaten in tropische gebieden vaak kregen [2][6]. Het resultaat was een zware pasta die bij geen enkele temperatuur vloeibaar werd; daarom konden de standaard chocolademachines dit mengsel niet verwerken [6].

In juni 1937 kreeg Hershey een opdracht voor 90.000 repen. De productie duurde drie weken, omdat elke vier-ounce portie handmatig gewogen, gekneed en in een vorm gedrukt moest worden [6]. De uiteindelijke reep was een harde, donkerbruine blokvormige massa die moeilijk verbrokkelde en tot 120 °F (49 °C) zijn vorm behield [2][5]. Elke reep bevatte ongeveer 600 calorieën; drie repen leverden dus dagelijks ongeveer 1.800 calorieën op [2][6].

Veldproeven brachten de repen naar de Filipijnen, Hawaï, Panama, de grens met Texas en naar legerposten en depots door heel de Verenigde Staten [6]. Sommige repen bereikten zelfs de Antarctische expeditie onder leiding van admiraal Richard E. Byrd [2][6]. De proeven werden als geslaagd beoordeeld en de Field Ration D werd goedgekeurd voor gebruik in oorlogstijd; tussen 1937 en 1941 werden er regelmatig kleine bestellingen geplaatst [6].

Na de aanval op Pearl Harbor op 7 december 1941 vroeg het Quartermaster Corps om bescherming tegen giftige gassen. Deze bescherming werd in het verpakkingsmateriaal aangebracht, niet in de chocolade zelf [6]. Elke reep werd verzegeld in een stevige cellofaanzak, vervolgens in een kartonnen doos met gelijmde randen geplaatst en deze doos werd in een wasmengsel gedrenkt [6]. Twaalf repen kwamen in één bewerkte doos, en twaalf van die dozen werden in een houten kist gestopt – in totaal 144 repen [2].

The Hershey Company produceerde de meeste chocolade die aan Amerikaanse militairen werd uitgedeeld, en dit in meerdere varianten [2]. De K-rationen die in gematigde klimaten werden uitgedeeld, bevatten soms een reep van Hershey’s gewone zoete chocolade, dik en rechthoekig gevormd in plaats van plat; in tropische gebieden werd daarentegen de Tropical Bar gebruikt [2]. De noodchocoladerepen kregen nooit enthousiaste reacties van soldaten, zelfs niet nadat men geprobeerd had de smaak te verbeteren [2].

Milton Hershey overleed op 13 oktober 1945 [3]. Het bedrijf dat hij naliet, gevestigd in Hershey, Pennsylvania, verkoopt chocolade in 60 landen [1]. Het oorlogswerk aan een speciale, niet-smeltende chocoladereep voor troepen in het buitenland blijft een onderdeel van de bedrijfsgeschiedenis [3].


Sources

  1. Wikipedia: The Hershey Company
  2. Wikipedia: Militaire chocolade (Verenigde Staten)
  3. Wikipedia: Milton S. Hershey
  4. Wikipedia: United States Army Quartermaster Corps
  5. en.wikipedia.org
  6. hersheyarchives.org