De Zijderoute is de naam van de route die het Oosten met het Westen verbond. Dit maakte reizen veel gemakkelijker voor handelaren. Maar je vraagt je misschien af hoe het zijn naam kreeg?
De Zijderoute kreeg zijn naam door de handel in zijde tussen de Chinezen en Europeanen. Destijds ontbrak er selenium in de Chinese bodem, waardoor hun paarden broos waren. De paarden konden Chinese soldaten niet dragen, dus kozen ze ervoor om betere paarden te ruilen tegen zijde.
Wat is de geschiedenis achter de Zijderoute?
Hoewel we weten waarom de route de Zijderoute werd genoemd, heette hij niet altijd zo. De term werd pas in 1877 vastgesteld toen Ferdinand von Richthofen hem gebruikte om die specifieke handelsroute te beschrijven. Tegenwoordig hebben historici de term overgenomen omdat die het doel het nauwkeurigst weergeeft.
De oost-west routes begonnen in de eerste eeuwen toen het Romeinse Rijk en het Kushan Rijk begonnen met handelen. Dankzij de route werd de handel snel opgezet. (Bron: History)
Welke gebieden maken deel uit van de Zijderoute?
De Zijderoute bestond uit een uitgebreid netwerk van handelsposten en markten. Deze waren specifiek ontworpen om de distributie en opslag van goederen efficiënter te maken.
De route loopt van Antiochië door de Syrische woestijn tot aan Ctesifon en Seleucia aan de rivier de Tigris. Vanaf daar gaat het spoor oostwaarts naar de Zagrosgebergte en vervolgens naar de steden van Iran en Turkmenistan. Daarna strekt het zich verder uit naar Afghanistan, Mongolië en China.
De wegen in de route leiden meestal naar de haven van de Perzische Golf. Hier worden goederen opgeslagen totdat ze worden verscheept naar de rivieren de Tigris of de Eufraat. Op hun beurt waren deze havens verbonden met grote steden via de Middellandse Zee. Hierdoor konden oosterse goederen helemaal tot Europa reiken. (Bron: History)
Welke goederen werden vaak verhandeld?
De handel tussen oost en west bestaat al eeuwen. De oosterse specerijen werden populair in het westen en bereikten Europa. Buskruit kwam ook uit het oosten en was destijds zeer gewild. Historici geloofden dat buskruit een van de meest gewilde handelswaar was.
Maar de Europeanen waren niet de enigen die van de handel profiteerden. Oosterse landen leerden over glasproductietechnieken. (Bron: History)
Hoe heeft de Zijderoute de verkenning verbeterd?
Naast handel was de Zijderoute ook dezelfde route die door ontdekkingsreizigers werd gebruikt. Dit stelde geografen en historici in staat om onbekende gebieden beter te begrijpen. Bovendien konden mensen van de tegenovergestelde uiteinden van de wereld over andere culturen leren.
Een perfect voorbeeld hiervan is het verhaal van de Venetiaanse ontdekkingsreiziger Marco Polo. Hij gebruikte de Zijderoute om van Italië naar China te reizen. Dit gebeurde toen China onder het Mongoolse Rijk stond. Hij reisde niet per boot zoals de meeste Europese ontdekkingsreizigers. In plaats daarvan gebruikte hij kamelen en volgde hij overland routes. Hun groep arriveerde in Xanadu en bezocht het weelderige paleis van de Mongoolse keizer Kublai Khan.
Polo keerde in 1295 terug naar Venetië via dezelfde wegen. Hij baseerde zijn boek De reizen van Marco Polo op zijn reis over de Zijderoute. (Bron: History)
