Voormalig president Richard Nixon stond bekend om het veroorzaken van een van de grootste schandalen van het land. Daardoor werd hij gedwongen af te treden, maar wist je hoeveel mensen hij mee naar beneden nam?

Het Watergate‑schandaal was een van de meest opvallende kwesties in het Witte Huis. negenenzestig mensen werden aangeklaagd, en 48 werden veroordeeld. De meesten van hen maakten deel uit van Nixon’s topadministratie.

Details over het Watergate‑incident

Op de ochtend van 17 juni 1972 arresteerde de Washingtonse politie vijf inbrekers die betrapt werden in het kantoor van het Democratisch Nationaal Comité, gelegen in het Watergate‑complex van de hoofdstad. Bij onderzoek bleek dat vier van de vijf actieve CIA‑agenten waren die acties uitvoerden tegen de Cubaanse president Fidel Castro.

De vijfde inbreker werd geïdentificeerd als James W. McCord. Hij was de beveiligingschef van het Committee to Re‑elect the President (CREEP), onder controle van John Mitchell, de voormalige procureur‑generaal van president Nixon. (Bron: Britannica)

Destijds maakte Nixon campagne voor herverkiezing en vond hij dat een agressieve campagne essentieel was, omdat het een periode was waarin het land verdeeld was door de Vietnamoorlog. De administratie van Nixon gebruikte agressieve tactieken, waaronder illegale spionage. CREEP kreeg de opdracht om kopieën van topgeheime documenten te stelen en telefoons af te tappen in het kantoor van het Democratisch Nationaal Comité, in de hoop oneerlijke voordelen te behalen die Nixon kon gebruiken.

Ze realiseerden zich dat de afluisterapparaten niet goed werkten, dus stuurden ze vijf vermeende inbrekers om het probleem op te lossen. De inbrekers werden gepakt toen een beveiliger merkte dat verschillende deursloten in het gebouw met tape waren afgedekt. De beveiliger belde de politie, die op tijd arriveerde en hen op heterdaad betrapte.

Verdacht over de betrokkenheid van Nixon hing boven het onderzoek toen rechercheurs kopieën van CREEP’s telefoonnummers vonden in de bezittingen van de inbreker. (Bron: History)

Het schandaal en de nasleep

Naarmate de misdaad meer leek op een samenzwering en niet slechts een eenvoudige inbraak, begonnen verschillende mensen hun onderzoeken, waaronder Washington Post‑journalisten Bob Woodward en Carl Bernstein. Al snel kwam het duo in contact met een anonieme klokkenluider, die ze Deep Throat noemden, en die hen cruciale informatie gaf die de nieuw herkozen president Nixon met de misdaad verbond.

Naarmate het onderzoek vorderde, begonnen sommige leden van de Nixon‑administratie van kant te wisselen en uiteindelijk tegen Nixon en de door hem gepleegde misdaden te getuigen. Een van Nixon’s assistenten, John Dean, getuigde dat Nixon in het Oval Office elke conversatie in het geheim opnam voor de grote jury.

Meer informatie die leidt tot Nixon’s verbinding met het Watergate‑schandaal kwam aan het licht toen in 1974 het Hooggerechtshof de president beval de tapes van heimelijk opgenomen gesprekken in het Oval Office over te dragen. De opnames leverden onweerlegbaar bewijs van Nixon’s betrokkenheid bij het schandaal. (Source: History)

De onderzoeken leidden tot de identificatie van 69 personen die deel uitmaakten van Nixon’s administratie. Van de 69 werden er 48 veroordeeld voor hun rol in de misdaden van de president. Nixon, die een onvermijdelijke impeachment tegemoet zag, trad in augustus 1974 af en werd opgevolgd door zijn vicepresident, Gerald Ford.

Ford besloot moedig Nixon een volledige en onvoorwaardelijke gratie te verlenen voor elk misdrijf dat hij beging terwijl hij president was. Deze beslissing zorgde ervoor dat de natie haar vertrouwen in de nieuwe president verloor en heeft twijfels opgeroepen over de transparantie van de regering. (Source: Britannica)