Paul Deschanel was tweemaal voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden, van 1898 tot 1902 en vervolgens van 1912 tot 1920. Hij was de eerste persoon zonder eerdere ministeriële ervaring die tot president van de republiek werd gekozen. Maar wist je dat hij in 1920 uit een raam viel?

Franse president Paul Deschanel viel in 1920 uit het raam van zijn slaapcoupé. Hij werd vervolgens gezien terwijl hij in het donker in zijn pyjama rondliep en verkondigde dat hij de president van Frankrijk was.

De Ongewone President, Paul Deschanel

In 1855 werd Paul Deschanel geboren in Brussel. Zijn ouders waren gevlucht uit Frankrijk naar België vanwege binnenlandse politieke onrust. Deschanel begon met literaire studies voordat hij zijn vader in de politiek volgde.

Het werk van een politicus bestond destijds uit meer dan het ondertekenen van verdragen en handenschudden. De 30-jarige afgevaardigde aarzelde niet om Georges Clemenceau, de toekomstige president, te beschuldigen van betrokkenheid bij de Panama-affaire, een corruptieschandaal dat in de jaren 1890 wijdverspreide verontwaardiging veroorzaakte. Clemenceau en Deschanel vochten in een zwaardduel om het misverstand op te helderen.

Ondanks dat hij het duel verloor zonder noemenswaardige verwondingen, behalve zijn eer, stelde Deschanel zich kandidaat voor het presidentschap en werd in 1920 verkozen.

Deschanel diende twee termijnen als voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden. Toen hij tot president van de republiek werd gekozen, was hij de eerste persoon zonder eerdere ministeriële ervaring die dat ambt bekleedde. Zijn korte termijn werd gekenmerkt door ministeriële instabiliteit en verslechterende gezondheid, waardoor hij na slechts zeven maanden moest aftreden. (Bron: Story Teller’s Hat) 

Paul Deschanel en zijn verslechterende gezondheid

Deschanel’s vreemde gedrag begon enige zorgen te wekken. Hij hield een toespraak in Nice, Frankrijk, die werd ontvangen met gejuich en lof. Deschanel was zo tevreden dat hij besloot zijn publiek meer van hetzelfde te bieden, dus herhaalde hij de toespraak woordelijk.

Na het ontvangen van een boeket van een groep schoolmeisjes, wierp hij de bloemen terug naar hen. Er waren ook ongegronde geruchten dat Deschanel de Britse ambassadeur naakt, op één na de Franse ambtslint, ontving tijdens een andere ceremoniële bezoek. Andere verslagen zeiden dat hij in een park in bomen klom en halfgekleed in een meer waderde.

Hij viel in mei rond middernacht uit het raam van zijn coupé tijdens een treinreis. In zijn pyjama kwam de president uiteindelijk werknemers tegen die hem niet kenden, maar zijn wonden verzorgden en hem een onderkomen boden. De vrouw van een van de arbeiders die Paul vond, leek op te merken dat ze een bijzondere bezoeker hadden omdat zijn voeten schoon waren.

Andere incidenten omvatten dat hij met plaatsvervangers in een park sprak terwijl hij obsessief een nabijgelegen boom beklom of een halfnaakt duikje in een meer nam zonder waarschuwing, wat feitelijk kan zijn of gewoon verzonnen in kranten die Deschanel’s mentale toestand beschrijven. Dag na dag verslechterde de gezondheid van de president langzaam maar gestaag. Uiteindelijk, na zeven maanden en drie dagen in functie, trad hij af in september 1920.

Na een paar maanden herstelde hij goed en keerde terug naar politieke taken, zij het op een kleiner niveau. Er werden echter geen andere incidenten ooit gedocumenteerd. Uiteindelijk is het een uitstekend vergelijkingspunt om de zaken in perspectief te plaatsen: Presidenten traden vroeger af omdat hun mentale gezondheid verslechterde. We kiezen nu de meest krankzinnige mensen. (Bron: Story Teller’s Hat)