Naarmate de wereld opwarmt en het zee‑ijs in de Arctische gebieden smelt, worden hongerige ijsberen gedwongen verder naar het zuiden te trekken, waar ze grizzlyberen ontmoeten, wiens verspreidingsgebied zich noordwaarts uitbreidt. Door het toenemende contact tussen de twee soorten ontstaat er meer voortplanting, en dus meer waarnemingen van hun hybride nakomelingen. Maar wist je dat alle hybride ijsbeer‑grizzlyberen van dezelfde moeder‑ijsbeer afkomstig zijn?
Alle acht bekende ijsbeer‑grizzly hybride afstammen van dezelfde moeder‑ijsbeer.
De Grizzlybeerhybride
Volgens DNA‑analyse was de vader van de beer een grizzlybeer, en zijn moeder een ijsbeer. De witte vacht van de beer was doorspekt met bruine vlekken. Hij had ook lange klauwen, een holle gezichtsprofiel en een gebogen rug, allemaal kenmerken van een grizzly.
Het is interessant omdat het zeldzaam is, maar dat is het ongeveer, ik denk niet dat er meer aan is.
Rosa Meehan, hoofd van het beheer van mariene zoogdieren bij de US Fish and Wildlife Service in Anchorage, Alaska.
Meehan is verantwoordelijk voor een onderzoek naar hoe de veranderende milieufactoren in de Arctische regio de ijsberen beïnvloeden. Het onderzoek heeft tot doel te bepalen of de dieren in de Verenigde Staten federale bescherming verdienen als bedreigde soort. Ze beweert dat de hybride geen licht werpt op de mogelijke bedreigde status van de soort of op de rol van de opwarming van de aarde in de achteruitgang van de soort.
David Paetkau is de voorzitter van Wildlife Genetics International, een bedrijf gevestigd in Nelson, Canada, dat bevestigde dat de beer een hybride is. Hij stelt dat het te vroeg is om conclusies te trekken over de ontdekking. (Bron: National Geographic)
Het benoemen van de Grizzlybeerhybride
Ian Stirling, onderzoekwetenschapper en ijsbeerexpert bij de Canadian Wildlife Service in Edmonton, zegt dat onofficiële namen onder andere grolarbeer en pizzly zijn. Stirling beweert dat grizzlyberen de afgelopen 50 jaar regelmatig in het westelijke Arctische Canada zijn verschenen, tot zo ver naar het noorden als Banks Island en Victoria Island in de provincie Nunavut.
David Paetkau, voorzitter van Wildlife Genetics InternationalDit is één geval. Als wetenschapper kun je niets over één geval zeggen, behalve: wat moeten we het noemen?
De genetische pool van de ijsbeer
Genetica‑expert Paetkau gelooft dat grizzlyberen en ijsberen de nauwstbijzijnd verwante levende beren zijn. De twee soorten zijn zo nauw verwant dat de hybride theoretisch zowel met een ijsbeer als met een grizzlybeer had kunnen paren.
Prehistorische ijsbeerfossielen zijn moeilijk te vinden omdat de voorouders van de ijsbeer leefden in omgevingen die ongeschikt waren voor botbehoud, volgens Paetkau. De twee soorten zijn echter waarschijnlijk minder dan een miljoen jaar geleden gesplitst.
Noord‑Amerikaanse zwarte beren en grizzlyberen zijn daarentegen ongeveer vijf miljoen jaar geleden gesplitst, aldus hem.
Het leefgebied van ijsberen en grizzlyberen overlapt in het westen van het Canadese Arctic rond de Beaufortzee. Grizzlyberen gaan in het voorjaar bekendelijk het ijs op om zich te voeden met zeehonden die door ijsberen zijn gedood, volgens Stirling van de Canadian Wildlife Service.
Meehan van de Verenigde Staten heeft gemeld dat ontmoetingen tussen ijsberen en grizzlyberen zijn waargenomen in Kaktovik, het Arctic National Wildlife Refuge’s enige permanente nederzetting op de North Slope. Er is echter geen romantiek daar.
De interacties zijn agressief
Rosa Meehan, hoofd van Marine Mammal Management bij de US Fish and Wildlife Service in Anchorage, Alaska.
(Bron: National Geographic)
Afbeelding van LiveScience
