Al vele decennia heeft het Human Research Program (HRP) van NASA uitgebreid onderzoek gedaan naar de reactie van het menselijk lichaam op de omstandigheden in de ruimte. Met de kennis die ze hebben en de verzamelde gegevens kon de afdeling apparaten ontwerpen, protocollen opstellen en strategieën ontwikkelen om alle astronauten veilig te houden wanneer ze op missies gaan. 

Vanwege de omstandigheden in de ruimte hebben mensen slechts negen tot twaalf seconden om bij bewustzijn te blijven buiten de luchtklep, en ze zijn volledig reddbaar gedurende ten minste 30 seconden. Alles daarbuiten zou nadelig zijn.

Wat zijn de gevaren van het gaan naar de ruimte? 

Zonder de juiste bescherming is de omgeving van de ruimte dodelijk. De belangrijkste zorg in het vacuüm van de ruimte is het gebrek aan zuurstof en druk. Echter, temperatuur en straling zijn even gevaarlijk. 

Ebullisme, hypoxie, hypocapnie en decompressieziekte zijn mogelijke bijwerkingen van blootstelling aan de ruimte. Daarnaast is er cellulaire mutatie en vernietiging veroorzaakt door hoog‑energetische fotonen en subatomaire deeltjes die in de omgeving voorkomen.

Decompressie is een groot probleem, vooral tijdens de Extra‑Vehicular Activities (EVAs) van astronauten. De ontwerpen van Extravehicular Mobility Units (EMU) zijn in de loop der tijd aangepast om hiermee en andere uitdagingen rekening te houden. 

Een belangrijk punt is de tegenstrijdige belangen tussen het vergroten van de mobiliteit van astronauten, die wordt verminderd door EMU's met hoge druk, vergelijkbaar met de moeilijkheid om een opgeblazen ballon te vervormen ten opzichte van een leeggelopen ballon, en het minimaliseren van decompressierisico.

Onderzoekers hebben overwogen om een apart hoofdunit te pressuriseren tot de standaard cabine druk van 71 kPa of 10,3 psi in plaats van de bestaande druk van het gehele EMU van 29,6 kPa of 4,3 psi. De romp kan mechanisch worden geperst met dit ontwerp, waardoor het verlies aan mobiliteit dat gepaard gaat met pneumatische pressurisatie wordt geminimaliseerd. (Bron: NASA)

Wat zijn de psychologische effecten van leven in de ruimte? 

Het is nog niet goed bestudeerd, maar er zijn overeenkomsten op aarde, zoals poolonderzoekstations en onderzeeërs. Angst, slapeloosheid en melancholie kunnen ontstaan door de extreme stress van de bemanning, evenals de aanpassing van het lichaam aan andere omgevingsveranderingen.

Er is aanzienlijk bewijs dat psychosociale stressoren tot de meest significante belemmeringen behoren voor een optimale moraal en prestatie van de bemanning. 

Kosmonaut Valery Ryumin, tweevoudig held van de Sovjet‑Unie, citeert dit fragment uit The Handbook of Hymen van O. Henry in zijn autobiografische boek over de Salyut‑6‑missie.

Als je de kunst van doodslag wilt uitlokken, sluit dan twee mannen een maand lang op in een achttien bij twintig voet grote hut. De menselijke natuur zal het niet verdragen.

O. Henry, Het Handboek van Hymen

Hoe beïnvloedt straling het menselijk lichaam tijdens ruimtevluchten? 

Hoge stralingsdoses vernietigen lymfocyten, essentiële cellen voor het onderhoud van het immuunsysteem; deze schade leidt tot een verminderde immuniteit bij astronauten.

Straling wordt ook in verband gebracht met een verhoogde incidentie van cataract bij astronauten. Buiten de lage-aardebaan vormen galactische kosmische stralen extra uitdagingen voor menselijke ruimtevluchten. De gezondheidsdreiging die kosmische stralen vormen, vergroot de kans op kanker aanzienlijk bij een decennium of langer blootstelling.

Volgens een door NASA gefinancierde studie kan straling de hersenen van astronauten beschadigen en het begin van de ziekte van Alzheimer versnellen.

Zonnevlammen, hoewel zeldzaam, kunnen binnen enkele minuten een dodelijke dosis straling afgeven. Men gelooft dat beschermende afscherming en beschermende medicijnen uiteindelijk de risico's tot een aanvaardbaar niveau zullen verlagen. (Bron: NASA)