Erkend als eervolle krijgers uit Japan, ontstond de samoerai‑klasse uit de opkomst van gevechten tussen de samoerai‑heren. Zeer bedreven in het zwaard en de boog, waren de samoerai essentieel voor de Japanse legers. Ongeacht hun talent, daalde de vraag naar samoerai toen de vrede in de 1600‑jaren kwam. En daarmee moesten de samoerai voor zichzelf zorgen met onvoldoende betaling van de centrale regering.
Terwijl sommige samoerai‑clans financieel succesvol werden door massaproductie van papier, zout, suiker en was, ontdeden Yanagizawa Yosishato’s samoerai‑clan in Koriyama zich van schulden door goudvissen te verkopen.
Samoerai en hun tweede banen
De Japanse samoerai, of bushi, ontstond in de 10e eeuw van Japan. De samoerai‑klasse is elite en hoog getraind, zowel in de boog als het zwaard. Bekend als krijgers, voerden samoerai ook militaire dienst en speelden een cruciale rol in de Japanse legers tijdens de middeleeuwse periode. Daarnaast handhaven samoerai grote ridderlijkheid, eer en loyaliteit aan hun samoerai‑heren. (Bron: World History)
Samoerai‑heren van verschillende regio’s in Japan vochten vaak tegen elkaar, en daardoor steeg de vraag naar samoerai sterk. Toen de vroege jaren 1600 aanbraken, had Japan vrede bereikt doordat het werd verenigd onder één samoerai‑familie. En aangezien er vanaf de 17e eeuw nauwelijks nog gevechten plaatsvonden, bleek de expertise en vaardigheid van de meeste samoerai nutteloos.
De samoerai verdienden hun bestaan uit de toelagen van de centrale regering, die afkomstig waren van de belasting die door boeren werd betaald. Terwijl de meeste samoerai nauwelijks bijdroegen aan het land, waren sommigen politiek getalenteerd en vaardig in kantoortaken die het land ten goede kwamen. Niet lang daarna werden samoerai een last voor de boerenmassa, en betaalde de centrale regering steeds minder aan samoerai die tot de lagere klassen behoorden.
Niet lang daarna hadden samoerai moeite om rond te komen. Om voedsel op tafel te krijgen, begonnen talrijke samoerai tweede banen te nemen, handarbeid te verrichten om in hun behoeften te voorzien. (Bron: Metro-Classic Japanese)
De samoerai, een krijger geliefd door goudvissen
Samoerai bleven financiële moeilijkheden ondervinden, individueel of als samoerai‑clans. De meeste van de 240 samoerai‑clans in de Edo-periode zaten tot over hun oren in de schulden. En terwijl sommige samoerai‑clans hun schulden konden aflossen door hun mannen aan te moedigen lokale producten zoals papier, was, suiker en zout te maken, vond één samoerai‑clan een aparte methode om van de schulden af te komen.
In de 18e eeuw werd Yanagizawa Yoshisato, een vaardige samoerailord, aangesteld om over Koriyama te heersen. Toen hij in Koriyama in de prefectuur Fukushima aankwam, zag Yoshisato de uitgestrekte wateren van Koriyama en dacht onmiddellijk aan het benutten ervan in zijn voordeel. Met de rijkdom aan water in Koriyama heeft Yoshisato met succes zijn grote achtertuin omgevormd tot een grote goudviskwekerij met behulp van de goudviskwekers die hij meenam.
Eerder waren goudvissen exclusieve huisdieren voor de hogere klasse. Maar niet lang na Yoshisato’s aankomst begon de Koriyama samoerai-clan een bedrijf met lage marges en hoge omloopsnelheid door goudvissen te verkopen, waardoor goudvissen voor iedereen gemakkelijk toegankelijk werden. Dankzij Yoshisato’s goudvisverkopende clan overleefde Koriyama een verschrikkelijke hongersnood die het hele land teisterde. (Bron: Metro-Classic Japanese)
