Erkend als eervolle krijgers uit Japan, ontstond de samoerai‑klasse uit de opkomst van gevechten tussen de samoerai‑heren. Zeer bedreven in het zwaard en de boog, waren de samoerai essentieel voor de Japanse legers. Ongeacht hun talent, daalde de vraag naar samoerai toen de vrede kwam in de 1600‑jaren. En daarmee moesten de samoerai voor zichzelf zorgen met onvoldoende betaling van de centrale regering. 

Terwijl sommige samoerai‑clans financieel succesvol werden door massaproductie van papier, zout, suiker en was, ontdeden Yanagizawa Yosishato’s samoerai‑clan in Koriyama zich van schulden door goudvissen te verkopen.

Samoerai en hun tweede banen

De Japanse samoerai, of bushi, ontstond in de 10e eeuw van Japan. De samoerai‑klasse is elite en hoog getraind, zowel met de boog als met het zwaard. Bekend als krijgers, voerden samoerai’s ook militaire dienst uit en speelden ze een cruciale rol in de Japanse legers tijdens de middeleeuwse periode. Daarnaast handhaven samoerai’s grote ridderlijkheid, eer en loyaliteit aan hun samoerai‑heren. (Bron: World History) 

Samoerai‑heren van verschillende regio’s in Japan vochten vaak tegen elkaar, en daardoor steeg de vraag naar samoerai’s sterk. Toen het begin van de 1600‑jaren aanbrak, had Japan vrede bereikt doordat het werd verenigd onder één samoerai‑familie. En aangezien gevechten vanaf de 17e eeuw nauwelijks meer plaatsvonden, bleken de expertise en vaardigheid van de meeste samoerai’s nutteloos.

De samoerai verdienden hun brood met de toelagen van de centrale regering, die afkomstig waren van de belasting die door boeren werd betaald. Terwijl de meeste samoerai’s nauwelijks bijdroegen aan het land, waren sommigen politiek getalenteerd en vaardig in kantoortaken die het land ten goede kwamen. Niet lang daarna werden samoerai’s een last voor de boerenmassa, en betaalde de centrale regering steeds minder aan samoerai’s die tot de lagere klassen behoorden.

Niet lang daarna hadden samoerai’s moeite om rond te komen. Om voedsel op tafel te krijgen, begonnen talrijke samoerai’s tweede banen te nemen, handarbeid aan te bieden om in hun behoeften te voorzien. (Bron: Metro‑Classic Japanese) 

De Samoerai, Een Krijger Geliefd door Goudvissen

Samoerai bleven financiële moeilijkheden ondervinden, individueel of als samoerai‑clans. De meeste van de 240 samoerai‑clans in de Edo‑periode zaten tot het uiterste in de schulden. En terwijl sommige samoerai‑clans hun schulden konden afbetalen door hun mannen aan te moedigen lokale producten te maken zoals papier, was, suiker en zout, vond één samoerai‑clan een unieke methode om zich van schulden te ontdoen.

In de 18e eeuw werd Yanagizawa Yoshisato, een vaardige samoeraiheer, aangesteld om over Koriyama te heersen. Toen hij in Koriyama in de prefectuur Fukushima aankwam, zag Yoshisato de uitgestrekte wateren van Koriyama en dacht onmiddellijk aan het benutten ervan in zijn voordeel. Met de rijkdom aan water in Koriyama heeft Yoshisato met succes zijn grote achtertuin omgevormd tot een grote goudviskwekerij met de hulp van de goudviskwekers die hij meenam.

Voorheen waren goudvissen exclusieve huisdieren voor de hogere klasse. Maar niet lang na Yoshisato’s aankomst begon de Koriyama samoerai-clan een bedrijf met lage marges en hoge omloopsnelheid door goudvissen te verkopen, waardoor goudvissen gemakkelijk toegankelijk werden voor iedereen. Dankzij Yoshisato’s goudvisverkoopclan overleefde Koriyama een verschrikkelijke hongersnood die het hele land trof. (Bron: Metro-Classic Japanese)