Met oorsprong die teruggaat tot de 12e eeuw, werd seppuku in Japan veelvuldig beoefend als een zelfmoordritueel om een eervolle dood te bereiken, om gevangenschap door de vijand te vermijden en om hun wandaden te vergoeden. Voornamelijk uitgevoerd door mannelijke of vrouwelijke samurai's, wordt seppuku gepleegd door gewone mensen of over het algemeen lage personen als onbelangrijk beschouwd.
Voornamelijk uitgevoerd door mannelijke of vrouwelijke samurai's, is seppuku een dodelijk ontvelgingsritueel om een eervolle dood te bereiken. In het geval van een samurai of de vrouw van een daimyo, zouden ze eerst hun knieën aan elkaar binden voordat ze seppuku uitvoeren om zelfs na de dood een waardige houding te behouden.
Een eervolle dood voor samurai's
Vastgesteld als een middel om een eervolle dood te bereiken via een ontvelgingsritueel, waren alleen samurai's degenen die seppuku pleegden. Nauw verwant aan seppuku, betekent harakiri letterlijk maagdoorsnijding. Hoewel de meeste mensen de overeenkomsten in de betekenis zien, geven Japanners vaak de voorkeur aan de term seppuku omdat die de rituele traditie aanduidt in plaats van de maagdoorsnijding zelf.
De oorsprong gaat terug tot de 12e eeuw. In deze periode gebruikten de hogere klassen en samurai's meestal seppuku om hun wandaden te compenseren, hun eer te herstellen en een beschamende gevangenneming door de vijand te ontlopen. Als het correct werd uitgevoerd, werd seppuku de nobelste en meest pijnlijke samurai-dood. Als gewone mensen seppuku pleegden, zou dat geen grote impact hebben.
Na de jaren 1600 werd seppuku meer erkend als doodstraf voor de edelen. Het veroordeelde individu droeg een witte kimono, en kreeg ook het recht om zijn laatste maaltijd te nuttigen. Voor het uitvoeren van seppuku schreven ze eerst een doods-gedicht voordat ze hun buik doorboorden met een langzwaard of een ceremoniële dolk. De aangestelde kaishakunin gaf vervolgens de laatste slag op de nek van de veroordeelde man, waardoor hij werd onthoofd.
Samurai's of edelen steken hun buik in wanneer ze seppuku uitvoeren, omdat de buik het huis van de menselijke ziel is. In een boek getiteld Seppuku: A History of Samurai Suicide, verklaart auteur Andrew Rankin het belang van het doorsnijden van de buik. (Bron: Kimono Tea Ceremony)
Dit is maagdoorsnijding als een beroep op zuiverheid. De logica hier is gebaseerd op primitieve symboliek: een man die niets te verbergen heeft toont zijn onschuld door zijn ingewanden te onthullen. De associatie van zuiverheid met verwonding had een religieuze oorsprong. Vroege verminkers omvatten priesters en heilige mannen.
Andrew Rankin
(Bron: Seppuku: A History of Samurai Suicide)
Opmerkelijke Seppuku-gevallen
Zoals vermeld door historicus Steve Turnbull, is de vroegst gedocumenteerde persoon die seppuku pleegde Minamoto no Yorimasa in 1180, toen hij faalde in de slag bij Uji. Andere onvergetelijke seppuku-doden waren Oda Nobunaga, die succesvol een oneervolle gevangenneming ontweek, en Torii Mototada, Saigo Takamori en Yukio Mashima, die seppuku pleegden na een mislukking of nadat ze gewond waren geraakt in een gevecht.
Daarnaast plegen ook vrouwen seppuku. Vaak de vrouwen van daimyo’s of samurai die in de strijd faalden, binden deze vrouwen hun knieën samen voordat ze hun leven beëindigen om een elegante of bescheiden houding te behouden, zelfs na hun dood. Vrouwelijke samurai’s pleegden over het algemeen ook seppuku om gevangenneming te vermijden, en aangezien de meeste door vrouwen uitgevoerde seppuku geen kaishakunin hadden, sneden ze direct hun nek door.
De meest recente en opvallende seppuku in 1970 werd uitgevoerd door Yukio Mashima, die zijn dood in eigen handen nam na een toespraak die er niet in slaagde een staatsgreep in Japan te vormen. Hoewel samurai’s voornamelijk seppuku plegen, onderzoeken veel moderne studies de hoge zelfmoordcijfers in verband met de traditionele seppuku-mentaliteit om verkeerd gedrag te compenseren met persoonlijke opoffering. (Bron: Kimono Theeceremonie)
