Vissen bestaat al sinds de oudheid. Toch werd recreatief vissen pas in de moderne tijd uitgevonden, waarbij catch‑and‑release vissen de meest dominante sportsector is. Maar is deze techniek eigenlijk nuttig voor de overleving van de vissen?
Het sterftecijfer van het vangen en loslaten van vissen varieert sterk afhankelijk van het type vis, hoe deze werd gevangen en hoe deze werd behandeld. Vissen sterven vaak na het loslaten als ze onjuist zijn gevangen en vastgehouden.
Geschiedenis van Catch and Release Vissen
Het eerste schriftelijke verslag van vissen als recreatieve activiteit werd gezien in een publicatie uit 1496 door de Engelse priorin Dame Juliana Berners. Het boek A Treatyse of Fysshynge wyth an Angle bespreekt het niet‑consumptieve aspect van vissen, en beschrijft het als een reflectieve activiteit die mannen kan helpen zowel mentaal als lichamelijk gezonder te worden.
De publicatie bespreekt ook het idee van het vangen en loslaten van de vis, zij het zonder de terminologie te gebruiken. Er stond: noch moet een man zijn vermaak tot excessen drijven en te veel tegelijk vangen. Berners beschrijft ook forel en gruttig als sportvissen in hun tijd.
De sport werd ongeveer 150 jaar na de publicatie van Berners geïntroduceerd bij de brede bevolking. In 1653 publiceerde Sir Izaak Walton The Compleat Angler. Het boek veranderde volledig de manier waarop vissen werd gezien als sport en bevatte een etiquettegids voor vissers om van de sport te genieten. De invloed van het boek is nog steeds zichtbaar in de huidige visactiviteiten. (Bron: Fishn Canada)
Sterftecijfer van het Vangen en Loslaten van Vissen Vandaag
In de recreatieve visactiviteiten van vandaag genieten de meeste deelnemers van het idee om de vis te vangen, te fotograferen en vervolgens los te laten. Maar recente studies toonden aan dat het simpelweg loslaten van de vis geen garantie biedt dat deze zal overleven, wat de praktijk volledig tegenspreekt.
Hoewel sterftecijfers bij verschillende vissoorten variëren, hebben studies van visserijbiologen interessante factoren ontdekt die bijdragen aan een hogere sterfte van gevangen en losgelaten vissen. Hier zijn er een paar.
Water‑ en luchttemperaturen spelen een cruciale rol.
Sommige sportvissen kunnen niet omgaan met de plotselinge temperatuurverandering van koud naar warm.
De duur van het vangen van de vis.
Studies tonen aan dat hoe langer de visser nodig heeft om een vis te vangen, hoe meer melkzuur het lichaam van de vis produceert. Dit kan leiden tot een eerder overlijden bij het loslaten.
De manier waarop de vis wordt behandeld wanneer hij wordt gevangen.
Het verticaal vasthouden van de vis kan ernstige schade aan de inwendige organen veroorzaken. Het vasthouden van de vis bij de kieuwen veroorzaakt ook extreme schade, wat bij het loslaten bijdraagt aan de sterftecijfers.
De manier waarop de vis terug in het water wordt gebracht.
Studies tonen aan dat het voorzichtig laten zakken van de vis terug in het water, in plaats van ze simpelweg terug te gooien, bijdraagt aan een lagere sterftecijfer.
(Bron: Duluth News-Tribune)
Tips bij het vissen
Veel enthousiastelingen bespreken uitvoerig hoe je op de juiste manier vissen kunt vangen en loslaten tijdens het beoefenen van de sport, omdat dit gunstig is voor het ecosysteem van de vissen en voldoet aan de wet. Hier zijn een paar tips om de vissen in leven te houden.
Gebruik een uitrusting die zwaar genoeg is voor de vis die je vangt.
Probeer de vis snel te vangen, en een efficiënte manier is als je uitrusting de vis snel kan oppakken. Te veel speling veroorzaakt extreme uitputting bij de vis.
Dompel je handen en netten in het water.
Vismucus is essentieel voor hun overleving, en droge handen of handschoenen zullen dit van hun lichaam verwijderen. Nat hebben van handen of netten kan het verlies van vismucus minimaliseren.
Wees bewust van hoe je de vis hanteert.
Houd de vis nooit alleen bij de mond, en zeker niet bij de kieuwen. Houd de vis horizontaal, met één hand bij de kieuwen en één hand bij de buik.
(Bron: Duluth News-Tribune)
