De meeste kritieke veiligheidssystemen in een lichte railvoertuig zijn waarschijnlijk duidelijk. Waarschijnlijk staat remmen bovenaan de lijst. Een ander duidelijk systeem dat mensen veilig houdt, zijn bumpers. Sommige systemen zijn echter moeilijker te raden. Maar heb je je ooit afgevraagd waarom treinen zandbakken hadden?
Zandbakken op treinen strooien zand direct voor de aandrijfwielen om grip te bieden op steile of gladde sporen.
Wat is het doel van zandbakken in treinen?
Zand kan worden getransporteerd door zwaartekracht, stoomblazen of stoomlocomotieven, of perslucht. Zandstrooiing door zwaartekracht vereist dat het zand droog genoeg is om vrij te stromen. Omdat locomotieven meerdere zandbakken gebruiken, kunnen hun leveringsbuizen zeer kort en bijna verticaal zijn.
Zanddroogovens werden geïnstalleerd in locomotiefschuren in het Verenigd Koninkrijk zodat zandbakken elke ochtend met droog zand konden worden bijgevuld. In de Verenigde Staten hadden stoomlocomotieven een enkele zandbak bovenop de ketel, een zandkoepel genoemd, waar de stijgende hitte hielp het zand te drogen. Zelfs met deze opstelling hadden zandbuizen de neiging te verstoppen, en in de jaren 1880 werden pneumatische zandstrooiingssystemen voorgesteld. (Bron: Ard Media)
De stoomzandstrooiingstechnologie
De vooruitgang van stoomzandstrooiing had invloed op het locomotiefontwerp. Omdat het zand nu horizontaal en direct onder de wielen kon worden geblazen, hoefde het niet langer door zijwind weggeblazen te worden voordat het effectief kon zijn; dit wekte opnieuw interesse in enkele oudere enkel-aangedreven locomotiefontwerpen die eerder werden belemmerd door slechte adhesieprestaties.
Johnson ontwierp zijn succesvolle Spinners uit 1887, eenentwintig jaar na de laatste Singles, als reactie op de ontwikkeling van Holt’s stoomzandstrooiingsapparatuur op de Midland Railway in 1886. Deze moderne Singles zouden de komende zestien jaar op verschillende Britse spoorwegen worden geproduceerd, waaronder de Great Eastern, Great Western, Great Central en Great Northern, evenals een beroemd enkel exemplaar, nummer 123 op de Caledonian Railway, dat tot 1935 in hoofdspoorwegdienst bleef.
Zandbakken worden geïnstalleerd nabij de wielen van diesel- en elektrische locomotieven en rijtuigen om de kortst mogelijke lengte van de leveringsbuis te bereiken. Een zanddroger kan in een depot worden geïnstalleerd om het zand te verwarmen en te drogen voordat het wordt gebruikt. (Bron: Ard Media)
Wat zijn de gevaren van zandbakken op treinen?
Remzand dat bij lage snelheid wordt verspreid, kan een isolerend effect veroorzaken tussen het wiel en het spoor bij individueel aangedreven tractievoertuigen. In Duitsland heeft de Federale Spoorwegautoriteit spoorwegmaatschappijen bevolen om zandstrooiing bij snelheden van 25 km/u of minder te vermijden op schijfremmen locomotieven.
Het ARD‑tijdschrift Report meldde op 20 augustus 2013 dat remzand de elektrische verbinding tussen wiel en rail verstoorde, waardoor treinsystemen werden overruled. Als gevolg hiervan is zandstrooiing voor remmende locomotieven verboden door de Zwitserse Federale Spoorwegen.
Op 1 augustus 2013 vond een bijna‑botsing plaats tussen twee S‑Bahn‑treinen op het hoofstation van Mainz. De Federale Spoorwegautoriteit kondigde op 24 september 2013 aan dat de oorzaak te veel remzand op de sporen was.
Te veel zand kan problemen veroorzaken, vooral bij wissels of overwegen waar het zand niet zijwaarts kan wegglijden. Bovendien verhoogt het zand de wrijving tussen de rail en de wielflens, waardoor de smering van de wielflens afneemt; verminderde smering van de wielflens vergroot het risico dat de wielen de rail opklimmen. (Bron: Ard Media)
Afbeelding van Quora
