Vliegdekschepen fungeren als zeevaartluchtbases, met een vliegdek en faciliteiten voor het transporteren, bewapenen, inzetten en terughalen van vliegtuigen. Ze zijn doorgaans de kapitaalschepen van een vloot omdat ze luchtmacht over de hele wereld projecteren zonder te vertrouwen op lokale bases voor operationele ondersteuning. Maar wist je dat de VS tijdens de Tweede Wereldoorlog slechts met 4 vliegtuigen begon?

De Verenigde Staten gingen de Tweede Wereldoorlog in met slechts vier vliegdekschepen en eindigden de oorlog met bijna 100 schepen van alle klassen en types.

Vliegdekschepen in de Wereldoorlog

Tijdens een oorlog dient een vliegdekschip vele doeleinden. Beschouw het als een drijvende stad vanwaar vliegtuigen kunnen vertrekken, voorraden kunnen worden verplaatst, militairen kunnen worden herplaatst in tijden van nood, en vliegtuigen kunnen landen. Een vliegdekschip is een groot schip dat militaire vliegtuigen vervoert met een lang, vlak oppervlak waar ze kunnen opstijgen en landen.

Omdat de meeste vliegtuigen tijdens de Tweede Wereldoorlog slechts een kleine hoeveelheid brandstof konden meenemen, was vliegen naar waar ze nodig waren niet altijd praktisch. Een vliegdekschip kon de vliegtuigen veel dichter bij het slagveld brengen. (Bron: Geschiedenis voor Kinderen)

Geschiedenis van Vliegdekschepen

De HMS Hermes, voor de Britse marine, was het eerste vliegdekschip dat werd gebouwd. Dit begon in 1918. Het werd echter in februari 1924 in dienst genomen of uitgezonden voor werk. De Japanners begonnen in 1919 met de bouw van het Hsh-schip, maar het werd voltooid in december 1922. Daardoor wordt de Hosho beschouwd als het eerste vliegdekschip.

Japan had in 1941 de meeste schepen, met negen in gebruik. De grootste Japanse vliegdekschepen, bekend als de Kaga en Akagi, konden tot 90 vliegtuigen vervoeren. (Bron: Geschiedenis voor Kinderen)

Vliegdekschepen en Pearl Harbor

De geallieerden beschikten over enkele uitstekende vliegdekschepen. De grootste vliegdekschepen, zoals de Enterprise, waren meer dan 245 meter lang en 30 meter breed en vervoerden een ongelooflijke 1000 bemanningsleden. Britse schepen, zoals de Ark Royal, en grote schepen uit de Verenigde Staten, zoals de Enterprise, konden tot 100 vliegtuigen op hun dek vervoeren.

De impact van een vliegdekschip werd voor het eerst opgemerkt na de Japanse aanval op Pearl Harbor. Honderden vliegtuigen waren door Japanse schepen gebracht, die vervolgens opstegen om Pearl Harbor te bombarderen. De zes schepen, Akagi, Kaga, Sry, Hiry, Shkaku en Zuikaku, brachten 408 vliegtuigen naar een gebied ten noordwesten van Hawaï zodat de zes schepen konden opstijgen en vervolgens aanvallen.

Destroyers begeleiden meestal schepen naar hun bestemmingen. Schepen bewoogen zich vaak langzaam en konden een goed doelwit voor de vijand zijn, dus destroyers en soms zelfs slagschepen konden hen beschermen.

Met de komst van de Tweede Wereldoorlog nam het aantal vliegtuigen en mannen dat kon worden vervoerd toe naarmate de schepen groter werden. De vliegtuigvleugels werden toen ontworpen om op te vouwen, waardoor meer vliegtuigen op de vliegdekschip geladen konden worden. De geallieerden en de As-mogendheden vergrootten het aantal vliegdekschepen in hun respectieve vloten. Tijdens de oorlog had de Verenigde Staten 36 vliegdekschepen, de Royal Navy 24, de Fransen één, de Japanners meer dan 40, en Duitsland had er één genaamd de KMS Graf Zeppelin. (Bron: History For Kids)