Een Grote Gelukkige Molecuul
Wetenschappelijke omweg:
Terug | Hoofdmenu | PSLC | Volgende > Dan verschijnt er op het toneel een knutselaar genaamd Charles Goodyear. In de winter van 1839 was Goodyear in Massachusetts en probeerde hij uit te vinden hoe hij natuurlijk rubber bruikbaarder kon maken zodat hij eindelijk van zijn tot nu toe vruchteloze knutselwerk kon leven. Hij had rubberlatex en zwavel gemengd toen hij een klein ongelukje kreeg. Hij morste het mengsel op een heet fornuis. Toen het mengsel klaar was met bakken, kon Goodyear niet geloven wat er was gebeurd. Wie had gedacht dat zwavel precies het extra ingrediënt was dat hij nodig had om rubber in koud weer te laten werken. Na het mengen van hete, plakkerige rubberlatex en zwavel en het laten afkoelen van het mengsel, nam hij het rubberachtige vaste stof dat ontstond en tacke… Verder lezen
