Een van de oudste bindende documenten in de menselijke geschiedenis is de Hippocratische eed. Deze wordt door alle artsen als heilig beschouwd; om de zieken te behandelen naar beste vermogen, de privacy van de patiënt te bewaren, geneeskunde aan de volgende generatie te onderwijzen, en bovenal geen kwaad te doen. Maar wat gebeurt er wanneer artsen dat door discriminatie uit het raam gooien?
In 1934 gingen 75 artsen uit Montreal in staking omdat een katholiek ziekenhuis een Joodse arts had aangenomen. Ze kozen ervoor om weg te lopen en hun patiënten van goede zorg te beroven omdat ze niet met een Jood wilden werken.
Wie was de Joodse arts in kwestie?
Dr. Sam Rabinovitch studeerde als eerste van zijn klas af aan de Université de Montréal. Hij kwam ook uit een familie van artsen – vier van zijn oudere broers waren al artsen.
Wat betreft kwalificaties was Rabinovitch zonder twijfel perfect voor de functie. Het enige probleem was zijn religie. Rabinovitch was een Jood en zou de eerste Jood zijn geweest die een stafpositie bekleedde in een Frans-Canadees katholiek ziekenhuis.
Het spreekt voor zich dat discriminatie tegen Joden op dit moment enorm was, wat leidde tot de protestactie van 75 artsen die nu bekend staat als de Dagen van Schaamte. (Bron: US National Library of Medicine)
Wanneer begon het protest?
De staking begon op 15 juni 1934 en duurde vier dagen. De ziekenhuisadministratie gaf geen toe; ze lieten Rabinovitch volgens schema gaan werken. Tegen middernacht op 14 juni 1934, de dag voordat hij als staf werd aangesteld, verlieten alle Notre Dame-interns het ziekenhuis en weigerden ze enige zorg te verlenen aan wie dan ook, inclusief de spoedpatiënten die al aanwezig waren.
Tegen 17 juni was de staking uitgebreid naar andere ziekenhuizen in Montreal, en verpleegkundigen dreigden zich ook bij het protest aan te sluiten als Rabinovitch niet werd ontslagen.
Er was zelfs een dreiging om het protest uit te breiden tot een algemeen boycot van alle Joodse mensen, inclusief bedrijven en hun gehele gemeenschap. (Bron: US National Library of Medicine)
Hoe eindigde het protest?
Op 18 juni 1934 diende Rabinovitch zijn ontslag in bij Notre Dame.
Gezien de ernstige en gevaarlijke omstandigheden waaraan de patiënten van Notre-Dame en andere ziekenhuizen zijn blootgesteld vanwege de weigering van een aantal interns om bevelen van hun superieuren op te volgen, en vanwege de beschamende situatie van de verschillende raden van Notre-Dame en andere ziekenhuizen, voel ik dat het mijn plicht is als arts om mijn ontslag als intern bij uw ziekenhuis in te dienen.
Dr. Sam Rabinovitch
Binnen enkele uren na zijn ontslag gingen de interns weer aan het werk. De ziekenhuizen dreigden hen te ontslaan, maar lieten hen toch doorgaan.
Rabinovitch vond dat het op dat moment de beste beslissing was. Patiënten verdienden de beste zorg, en die kregen ze niet vanwege het protest.
Waar is Dr. Sam Rabinovitch nu?
Rabinovitch verliet Montreal. De administratie van Notre Dame stelde een stage voor hem in St. Louis in, waar hij zich specialiseerde in interne geneeskunde.
Ondanks de controverse zette hij zich door en werd hij een van de oudste praktiserende artsen in Canada.
De patiënten gaven meer om mijn reputatie als een zorgzame en eerlijke arts dan om mijn religie.
Dr. Sam Rabinovitch
(Bron: US National Library of Medicine)
