In 1219 liet de gouverneur van Otrar een Mongoolse handelskaravaan executeren en smeerde volgens één verslag het gezicht van een ambassadeur in met gesmolten zilver. Binnen twee jaar bestond het Khwarezmische Rijk niet meer [1]. Mongoolse legers vernietigden steden die zich verzetten en spaarden die hun poorten openden; dit geleidelijke beleid zorgde ervoor dat het nieuws vooruitging op het leger en veel steden ertoe bracht zich zonder belegering over te geven [1]. De veldtochten kostten naar schatting veertig miljoen mensen het leven, ongeveer een tiende van de wereldbevolking destijds [1].

Tijdens een kurultai in 1206 werd Temoedjin uitgeroepen tot Dzjengis Khan, ofwel universeel leider, voor een vergadering waarvan De Geheime Geschiedenis van de Mongolen meldt dat er bijna alle miljoen leden van het volk aanwezig waren [4]. Hij werd rond 1162 geboren in Noord-Mongolië en bracht twee decennia door met het verenigen van rivaliserende stammen, onder andere door de buit te delen met zijn krijgers in plaats van met de aristocratie [2]. Nadat hij aan de macht kwam, vaardigde hij de yassa uit, een reeks regels die de onderlinge verhoudingen tussen huishoudens regelden; later liet hij deze regels opschrijven zodat de code en de verslagen bewaard konden blijven [4].

De yassa stelde diefstal en roof gelijk aan een kapitaalmisdrijf en verbood de slavernij van Mongolen [4]. Ook verbood de code echtbreuk, het ontvoeren van vrouwen en de verkoop van vrouwen voor het huwelijk [4]. De jacht was verboden tijdens het paarseizoen van dieren, en geen enkel huishouden mocht meer dieren doden dan het kon gebruiken [4]. Samenvattingen van zijn sociale beleid noemen dezelfde verboden op de verkoop van vrouwen, het stelen van eigendommen en het vechten [2] [5] [6].

Dzjengis Khan bleef een aanhanger van het Tengrisme, maar zijn wetcode gaf geen voorkeur aan één religie en verbood discriminatie op grond van religie; volgens OpenStax was dit wellicht de eerste wetcode die dit deed [3] [4]. Zijn bestuur vrijstelde alle geestelijken van belastingen en publieke dienstverlening [3]. Boeddhistische monniken, christelijke priesters, moslim-imams en taoïstische meesters hoefden niets te betalen [1].

Kublai Khan maakte gebruik van deze vrijstelling in een decreet uit 1261 waarmee hij de abt van het Shaolin-klooster aanstelde; zijn opvolgers hanteerden hetzelfde beleid tot de val van de Yuan-dynastie in 1368 [3]. Het beleid was echter niet absoluut. In 1264 legde Kublai handels- en grondbelastingen op aan geestelijken die in China handel dreven of landbouw bedreven; Jani Beg belastte in 1342 de orthodoxe kerk in Rusland, maar herstelde de vrijstelling in 1347 [3]. Ögedei liet in Karakorum tempels bouwen voor boeddhisten, moslims, christenen en taoïsten [3].

Het schrift dat Dzjengis beval te gebruiken werd het eerste schriftsysteem dat specifiek voor het Mongools werd ontwikkeld; alfabetten die daarvan afgeleid zijn worden nog steeds gebruikt in Binnen-Mongolië [2]. Zijn heerschappij bevorderde over het algemeen geletterdheid, godsdienstvrijheid en handel, hoewel lokale gebruiken die in strijd waren met Mongoolse praktijken werden afgeschaft [2] [6]. Onder Mongools bewind verspreidde het nestoriaanse christendom zich verder in Azië, en handelsroutes verbonden boeddhistische, moslim-, christelijke en hindoe-bevolkingsgroepen met elkaar [1].

Rashid al-Din vermeldt gevallen waarin Dzjengis Khan het halal-slachten verbood; Kublai herintroduceerde dit verbod in 1280, samen met een verbod op besnijdenis, maar schafte beide in het daaropvolgende decennium weer af [3]. In 1221 in Afghanistan ontsloeg Dzjengis Khan de geleerde Wahid-ud-Din nadat deze kritiek had geuit op de omvang van de Mongoolse massamoorden [3]. Drie van de vier opvolgende khanaten namen uiteindelijk de islam aan [3].


Sources

  1. echoesofhistorypast.com
  2. historyguild.org
  3. en.wikipedia.org
  4. openstax.org
  5. openwa.pressbooks.pub
  6. pressbooks.ccconline.org