Een zes mijl brede asteroïde genaamd de Chicxlub sloeg in de wateren van Mexico, wat de massale uitsterving van de dinosauriërs en 70% van alle aardse soorten veroorzaakte. Maar wist je iets over de enorme krater die de asteroïde creëerde?
De asteroïde‑inslag die de dinosauriërs uitroeide, ontbrandde 70% van de wereldbossen, veroorzaakte tsunami’s die tot 300 voet rezen, en wierp 25 biljoen metrische ton puin de atmosfeer in, waardoor het zonlicht tot 90% werd verminderd gedurende een decennium.
De asteroïde die de dinosauriërs doodde
De Nobelprijs‑winnende natuurkundige Luis Walter Alvarez en zijn geoloogzoon Walter publiceerden in 1980 een theorie dat een gigantische asteroïde die met de aarde botste, een historische laag iridiumrijke klei veroorzaakte. De onmiddellijke verwoesting in de directe omgeving en de wijdverspreide secundaire effecten van een asteroïde‑inslag waren de redenen voor de uitsterving van de dinosauriërs.
Asteroïden zijn grote rotsachtige lichamen die rond de zon draaien. Ze variëren in grootte van enkele meters tot honderden meters. Een meteoriet is een asteroïdefragment dat zijn inslag op aarde overleeft.
De Alvarez‑hypothese was aanvankelijk controversieel, maar is nu de meest algemeen aanvaarde theorie voor de mesozoolse uitsterving.
Een asteroïde‑inslag wordt ondersteund door sterk bewijs omdat we de krater hebben geïdentificeerd. Hij ligt nu grotendeels begraven op de zeebodem voor de kust van Mexico. Hij heeft dezelfde leeftijd als de uitsterving van de niet‑vogel‑dinosauriërs, die overal ter wereld in het gesteentenarchief kan worden gevolgd.
Luis Walter Alvarez, Nobelprijs‑winnende natuurkundige
De inslaglocatie, de Chicxulub‑krater, bevindt zich op het Yucatán‑schiereiland van Mexico. Men dacht dat de asteroïde tussen de 10 en 15 kilometer breed was, maar de snelheid van de botsing creëerde een veel grotere krater, 150 kilometer in diameter – de op één na grootste krater op de planeet.
Massieve getijdengolven overspoelden delen van het Amerikaanse continent door de dinosaurussen‑vernietigende botsing, die enorme hoeveelheden puin de lucht in blies. Er is ook bewijs van aanzienlijke branden uit die periode. Men dacht lange tijd dat niet‑vogel‑dinosauriërs 65 miljoen jaar geleden uitstierven.
Er is veel discussie over het daadwerkelijke dodelijke mechanisme en hoe lang die periode duurde. Er zijn nog steeds veel onbekenden. Maar het was een enorm evenement dat alle leven op aarde beïnvloedde, van micro‑organismen tot dinosauriërs.
Luis Walter Alvarez, Nobelprijs‑winnende natuurkundige
(Bron: Natural History Museum)
Hoe heeft de wereldwijde klimaatverandering hun uitsterven beïnvloed?
De asteroïde kan niet volledig verantwoordelijk worden gehouden. De aarde onderging op het moment van de crash een klimaatverandering. Dit maakte het leven op onze planeet moeilijker.
Er was aanzienlijke vulkanische activiteit in wat nu centraal India is, die, los van de asteroïde-impact, zijn eigen problemen veroorzaakte. Het lava-uitstulpje dat daardoor ontstond, staat nu bekend als de Deccan Traps.
Gedurende twee miljoen jaar was er een enorme hoeveelheid vulkanische activiteit, die gassen in de atmosfeer spoot en een grote impact had op het wereldklimaat. Er waren ook langetermijnveranderingen. De continenten dreven rond en splitsten van elkaar, waardoor grotere oceanen ontstonden, wat de oceaan- en atmosferische patronen wereldwijd veranderde. Dit had ook een sterke invloed op het klimaat en de vegetatie.
Luis Walter Alvarez, Nobelprijs-winnende natuurkundige
De laatste niet-veer-dinosaurussen leefden tijdens een periode van milieuverandering, waarvan sommige miljoenen jaren vóór hun uitsterven waren begonnen. De asteroïde leverde de dodelijke klap. (Bron: Natural History Museum)
Afbeelding van Npr.org
