Na zijn opleiding tot vliegtuigmonteur bracht Donald Marner hele dagen door met het vervoeren van brandstoftanks over een basis voor jachtvliegtuigen in Engeland. Hij verwijderde het zware bruine papieren omhulsel voordat hij de tanks naar de geparkeerde Mustangs bracht. De tanks eronder waren eveneens van papier; ze waren bedoeld om tijdens een vlucht over Europa extra brandstof mee te voeren en vervolgens te worden afgeworpen.[1][2]
Marner herinnerde zich dat hem was opgedragen om op elke parkeerplek van een vliegtuig minstens een dozijn tanks klaar te leggen. Wanneer de voorraad slonk, reed hij naar een RAF-basis of depot om meer tanks te halen. Hij schatte dat hij honderden, misschien wel duizenden van deze tanks had verplaatst. Voor iets dat bedoeld was om weggegooid te worden, namen ze een aanzienlijk deel van zijn werkdag in beslag.[1]
Waarom Groot-Brittannië brandstof voor jachtvliegtuigen in papieren tanks stopte
In 1943 werd de behoefte dringend: Amerikaanse bommenwerpers die diep in Europa opereerden, konden verder vliegen dan de actieradius van hun jachtvliegtuigescorte. Door extra brandstof in loskoppelbare tanks mee te nemen, konden de jachtvliegtuigen langer bij hen blijven, zonder op het ontwerp van een geheel nieuw vliegtuig te hoeven wachten. Het probleem was echter om voldoende tanks te produceren en te leveren.[3]
In mei vroegen de Amerikanen Groot-Brittannië om stalen tanks te maken. Het Britse Ministerie van Luchtvaartproductie stelde een papieren variant voor, die sneller en eenvoudiger geproduceerd kon worden. De Achtste Luchtmacht testte deze met succes vóór het einde van juni. Goedkeuring zorgde echter niet meteen voor een overvloed aan tanks op de vliegvelden: op 12 oktober had Groot-Brittannië slechts 450 tanks geleverd; eind 1943 was dat aantal gestegen tot meer dan 7.500.[3]
In de fabrieken gaven arbeiders het papier laagsgewijs stevigheid en vorm. Met lijm doordrenkt kraftpapier werd om houten mallen gewikkeld voor het middenstuk van elke tank; bloembladvormige stukken vormden de taps toelopende uiteinden. De arbeiders verwijderden rimpels en luchtbellen, plaatsten houten schotten binnenin en bedekten het binnenste met brandstofbestendige lak. De drie delen werden samengeperst, uitgehard en onder druk getest alvorens ze hun uiteindelijke zilverkleurige verflagen kregen.[2]
Er was een limiet aan de tijd dat een afgewerkte tank zijn inhoud kon bevatten. De brandstof tastte de lijm geleidelijk aan, waardoor er binnen enkele uren lekken konden ontstaan; daarom vulden de grondploegen de tanks vlak voor het opstijgen. Een papieren tank bespaarde schaars metaal en hoefde slechts als tijdelijke opslag te dienen. Zodra de brandstof was verbruikt, kon de piloot de tank afwerpen.[2]
Klaarmaken van een nieuwe set voor de vlucht
In 1944, toen Marner in Leiston nieuwe tanks vervoerde, escorteerde zijn groep P-51 Mustangs Amerikaanse zware bommenwerpers boven Europa. Elke wegwerptank had al fabriekswerk, transport en handelingen vereist voordat hij het papieren omhulsel verwijderde. Hij herinnerde zich dat papieren tanks lichter waren en makkelijker te verplaatsen dan metalen exemplaren.[1]
Zijn opleiding als monteur kwam nog steeds van pas nadat het vervoer was voltooid. Wanneer de grondploegen laat in de hangars werkten, bleef hij soms helpen tot twee of drie uur ’s nachts. Voor vluchten controleerden ze motoren en zochten ze naar lekkage van koelvloeistof, olie en benzine. Marner herinnerde zich dat hij hielp lekken te stoppen bij de elleboogkoppelingen in de brandstoftoevoer waarmee de papieren tanks waren aangesloten. Na deze controles stegen de zwaar beladen Mustangs twee naast elkaar op.[1]
Afbeelding: Ethel Prett (links) en Nellie Robery monteren afwerpbare benzinetanks in Groot-Brittannië, 1944. Ministry of Information Photo Division / Imperial War Museums, D 23460. Archieffoto in het publieke domein, bijgesneden.
Bronnen
- Drop Tanks: The wartime Experience of Sgt. Donald W. Marner. Bud Anderson: To Fly and Fight, Donald Marner.
- Necessity Is The Mother of Invention: Paper Drop Tanks of WWII. Vintage Aviation News, Moreno Aguiari, August 18, 2013.
- Chapter 19: Build-up. HyperWar Foundation.





