Op de zuidelijke helling van de berg Zion bevindt zich een klein katholiek kerkhof waar het graf van Oskar Schindler ligt. Bezoekers leggen kleine stenen op het grafsteen, volgens de Joodse gewoonte om de doden te eren [1] [6]. De heuvel ligt net buiten de muren van de Oude Stad van Jeruzalem, in het zuiden. De naam 'berg Zion' werd in de loop der eeuwen toegepast op drie verschillende locaties, voordat deze uiteindelijk verwees naar de Westelijke Heuvel [3]. De inscriptie op het graf is in het Hebreeuws, Duits en Engels [6].

Schindler overleed op 9 oktober 1974 in Hildesheim, Duitsland, en werd op eigen verzoek op de berg Zion begraven [2] [6]. Hij is de enige voormalige lid van de nazi-partij die de eer kreeg om in Jeruzalem begraven te worden [2] [6]. Joden, christenen en mensen zonder religieuze overtuiging bezoeken zijn graf [1].

Hij werd geboren op 28 april 1908 in Zwittau, Moravië, in een Sudeten-Duitse familie [2]. In 1936 trad hij toe tot de Abwehr, de militaire inlichtingendienst van nazi-Duitsland; hij verzamelde informatie over spoorwegen en troepenbewegingen. De Tsjechoslowaakse regering arresteerde hem wegens spionage, maar hij werd in 1938 vrijgelaten onder het Verdrag van München [2]. In 1939 werd hij lid van de nazi-partij en kocht datzelfde jaar een emaillerijfabriek in Krakau. In 1944 werkten er ongeveer 1.750 mensen in de fabriek, waarvan 1.000 Joden [2].

In juli 1944, toen Duitsland de oorlog begon te verliezen, begon de SS de oostelijkst gelegen concentratiekampen te sluiten en gevangenen naar het westen te deporteren [2]. Schindler wist Amon Göth, commandant van het kamp Krakau-Płaszów, ervan te overtuigen zijn fabriek te verplaatsen naar Brněnec in het Protectoraat Bohemen en Moravië [2]. Mietek Pemper, secretaresse van Göth, stelde een lijst samen met de namen van 1.200 Joden die in oktober 1944 naar Brünnlitz reisden; deze lijst werd getypt op basis van informatie van Marcel Goldberg, een officier van de Joodse gettopolitie [2]. Schindler bleef SS-functionarissen omkopen tot mei 1945; hiervoor gebruikte hij zijn hele vermogen [2].

Er zijn twee lijsten met 1.098 gevangenen bewaard gebleven in Yad Vashem; deze werden op 18 april 1945 opgesteld door kampbeheerders in Brünnlitz: één lijst bevat 297 vrouwen, de andere 801 mannen [4]. Het getal 1.098 verwijst naar het aantal personen op deze specifieke lijsten; het aantal dat doorgaans aan Schindler wordt toegeschreven is ongeveer 1.200 [2] [4]. In 2012 woonden naar schatting 8.500 afstammelingen van de Schindlerjuden in de Verenigde Staten, Israël en andere landen [4].

Na de oorlog leefde Schindler in West-Duitsland dankzij steun van Joodse hulporganisaties; later verhuisde hij met zijn vrouw Emilie naar Argentinië om een boerderij te runnen [2]. In 1958 gingen ze failliet; Schindler verliet zijn vrouw en keerde terug naar Duitsland, waar al zijn zakelijke ondernemingen mislukten en hij afhankelijk werd van hulp van de mensen die hij had gered [2]. In 1962 plantte hij een boom op de Laan der Rechtvaardigen in Yad Vashem; in 1993 kende Yad Vashem Oskar en Emilie Schindler de titel 'Rechtvaardigen onder de Naties' toe [2] [6].

Het boek Schindler's Ark van Thomas Keneally uit 1982 bracht dit verhaal onder een breed publiek; de verfilming Schindler's List van Steven Spielberg uit 1993 maakte het nog bekender [2] [5]. De film bracht wereldwijd $322,2 miljoen op bij een budget van $22 miljoen en won zeven Oscars, waaronder die voor Beste Film [5]. In 2004 werd de film opgenomen in het National Film Registry van de Library of Congress [5]. Poldek Pfefferberg, een van de Schindlerjuden, had Keneally aangespoord het boek te schrijven en Spielberg om de film te maken [4].


Sources

  1. seetheholyland.net
  2. Wikipedia: Oskar Schindler
  3. Wikipedia: Berg Zion
  4. Wikipedia: Schindlerjuden
  5. Wikipedia: Schindler's List
  6. hoshen-tours.com