In 1836 bekleedde Michael Faraday een kamer met metaalfolie, liet hoge voltages op de buitenkant inwerken en gebruikte een elektroscoop om aan te tonen dat er geen lading op de binnenmuren ontstond [2]. Het geperforeerde scherm op de deur van een magnetron past dit principe toe op huishoudelijk niveau. Het scherm maakt de geleidende omhulling compleet die wordt gevormd door het metalen behuizing van de oven; de deur en behuizing vormen samen een Faradaykooi [3].
Een standaard magnetron werkt op ongeveer 2,45 GHz, wat overeenkomt met een golflengte van circa 12 centimeter [6]. Zichtbaar licht heeft een golflengte tussen 400 en 700 nanometer; een microgolf is dus ongeveer 200.000 keer langer dan het licht dat door het glas te zien is [3][6]. De gaten in het deurscherm zijn aanzienlijk kleiner dan de microgolfgolflengte en tegelijkertijd groter dan de golflengte van licht, waardoor men naar binnen kan kijken terwijl de eigen straling van de oven binnenblijft [6].
Een extern elektrisch veld zorgt ervoor dat ladingen in een geleider zich zo verdelen dat het veld binnenin de behuizing wordt geannuleerd [2]. Een gaas kan als vervanging voor massief metaal dienen, mits elke opening aanzienlijk kleiner is dan de te blokkeren golflengte; anders houdt de behuizing op een ononderbroken geleidende oppervlakte te zijn [3]. Ruimtes die worden gebruikt voor tests op elektromagnetische interferentie maken gebruik van dezelfde methode: meerdere lagen fijn gaas of geperforeerd metaal worden geaard om geïnduceerde stromen af te voeren [2].
De metalen wanden van de oven zorgen ervoor dat de eigen straling binnen blijft kaatsen; deze zorgt ervoor dat polaire moleculen, voornamelijk water, gaan draaien en zo warmte genereren [1][6]. Bij homogene voedingsmiddelen met een hoog watergehalte wordt de warmte vrij gelijkmatig verdeeld over de buitenste 25 tot 38 mm [1]. Een scherm met lekken zou die energie buiten de oven laten komen in plaats van in het voedsel te laten overgaan.
Koper, zilver en messing reflecteren elektrisch dominante golven, terwijl minder geleidende metalen zoals staal magnetisch dominante golven absorberen [3]. De mate van afscherming hangt bovendien af van de dikte van het metaal, de grootte van het af te schermen volume, de frequentie, en de afmeting, vorm en oriëntatie van de gaten [3]. Massieve kooien verminderen de straling over een breder frequentiebereik dan gaaskooien [2].
In gewone ovens bevinden zich eveneens geperforeerde bedekkingen over de ramen, maar dan voor een ander doel. Het donkere gaas of het geschilderde stippatroon absorbeert en reflecteert warmte en beschermt het glas tegen barsten bij hoge baktemperaturen [7]. Beide apparaten maken dus gebruik van dezelfde balans tussen isolatie en zichtbaarheid [7].
Microgolven vallen binnen het spectrum tussen radiogolven en infrarood; hun golflengte varieert van ongeveer één meter tot één millimeter [4]. Ze maken deel uit van een spectrum dat doorloopt tot zichtbaar licht, ultraviolette straling, röntgenstraling en gammastraling; de nadelige gezondheidseffecten van hoge-energie straling gelden vooral voor ultraviolette straling en sterker [5]. Het deurscherm is ontworpen om de 12-centimetergolven van de oven te blokkeren, niet om licht tegen te houden [3][6].
De mate waarin een Faradaykooi straling blokkeert hangt af van de vorm van de golf, de frequentie, de afstand tot de bron en de zendsterkte; sterke signalen in het nabije veld kunnen de kooi soms doordringen [2]. Gaaskooien verminderen bovendien uitgaande signalen minder sterk dan inkomende signalen [2]. De gaten in het scherm maken het mogelijk dat men ziet hoe een koffiecake rijst; hun grootte ten opzichte van de 12-centimetergolf zorgt ervoor dat de ovenenergie binnenblijft [3][6][7].



