Hideki Okajima is een voormalige professionele honkbalwerper uit Japan. Okajima wierp in de Nippon Professional Baseball voor de Yomiuri Giants, Hokkaido Nippon-Ham Fighters, Fukuoka SoftBank Hawks en Yokohama DeNA BayStars, evenals in de Major League Baseball voor de Boston Red Sox en Oakland Athletics. Maar wat is de inspiratie voor Hideki Okajima’s unieke werpmethode?

De kenmerkende werpmethode van de voormalige Boston Red Sox-werper Hideki Okajima werd geïnspireerd door een personage in de manga “Ace!” van Yoishi Takashi. Okajima geloofde dat de beweging hem harder zou laten werpen.

Wie is Hideki Okajima?

Hideki Okajima werd geboren in Fushimi-Ku, Kyoto, Japan, op 25 december 1975. Hij is nu lid van de Boston Red Sox. Okajima staat bekend om zijn unieke werpmethode, waarbij hij zijn hoofd naar beneden laat zakken en het naar het derde honk schopt terwijl hij de bal werpt.
Okajima noemt Masumi Kuwata zijn Meester. Yuka Kurihara, een sportpresentatrice, is de vrouw van Okajima, met wie hij drie zonen en een dochter heeft. Hij ontmoette zijn vrouw tijdens een champagne-/bierviering na de overwinning van de Yomiuri Giants in de Japan Series 2000. (Bron: Kiddle)

Hideki Okajima’s werpstijl

Okajima had een eigenaardige werpbeweging waarbij hij zijn hoofd kort voor het loslaten van de bal naar beneden draaide en het daarna krachtig naar het derde honk trok. Deze extra bewegingen leken de snelheid van zijn worpen te verhogen doordat ze zijn romp naar home plate draaiden, blijkbaar zijn worpen te verbergen en de slagmensen vroeg te laten slaan. Er wordt gemeld dat Okajima een werper in de manga van Yoichi Takahashi nabootste die zijn hoofd zo hard draaide na elke worp dat zijn hoed eraf vloog.

Ik probeerde de beweging na te bootsen. Ik verwachtte dat het me harder zou laten werpen.

Hideki Okajima, honkbalwerper

Na een lokale variant van het steen-papier-schaarspel noemden sommige Japanners deze werpvorm ‘Kijken naar de andere kant’. Diverse Japanse trainers, waaronder Tsuneo Horiuchi, probeerden aanvankelijk Okajima’s werpvorm aan te passen. Dit eindigde echter toen Yoshitaka Katori van de Yomiuri Giants zijn werptechniek overnam. Okajima was in het begin vatbaar voor roekeloze episodes, zelfs gejoel in zijn thuisstadion vanwege zijn gebrek aan controle. Okajima werd na het seizoen 2005 geruild naar de Hokkaido Nippon Ham Fighters, waar hij zijn werpvorm aanpaste en redelijke controle terugkreeg.

Okajima’s worpen hebben een lagere dan gemiddelde snelheid, waardoor hij een consistenter releasepunt moet bepalen om ze effectief te beheersen. Zijn fastball lag meestal tussen 85-89 mph, zelden hoger dan 90 mph. In Japan was zijn buitenste wapen een scherpe regenboogcurveball in het bereik van 70-75 mph, waar linkshandige slagmensen moeite mee hadden. Hij gooide ook een circle changeup, een forkball die gemiddeld 80-84 mph bereikte, en een changeup die gemiddeld 82-84 mph bereikte.

Nadat hij zich bij de Red Sox had aangesloten, toonde Okajima’s zo’n nauwkeurige precisie dat voormalig collega Hideki Matsui van de New York Yankees verbaasd was, omdat hij nooit had geloofd dat Okajima’s zo’n uitstekende controle kon ontwikkelen sinds hun tijd samen in Japan. Okajima’s succes in de grote leagues tegen meerdere slagmensen in één optreden was een verschuiving ten opzichte van zijn ervaring in Japan, waar hij werd gezien als een situationele linkshandige die werd ingezet om één linkshandige slagman te confronteren in cruciale late‑game scenario’s.

Tijdens een uitgesteld spel op 15 april 2007 wijzigde Red Sox pitchcoach John Farrell de changeup‑levering van Okajima. Als gevolg hiervan noemde bullpencoach Gary Tuck de changeup met schroefbalbeweging de Okie-Dokie. Vanaf 10 mei 2007 werd de Okie-Dokie in 79 % van de gevallen voor strikes gegooid, waarbij slagmensen 14 van de 30 keer door de worp heen zwaaiden. (Bron: Kiddle)