Op 10 augustus 2016 maakte Hugh Grant zijn eerste bezoek aan The Howard Stern Show. Hij sprak met Stern om de film Florence Foster Jenkins te promoten, die twee dagen later in de Amerikaanse bioscopen verscheen [1] [5]. Sinds 2006 werd het programma uitgezonden op beide SiriusXM-kanalen van Stern en was het steeds meer gericht op lange interviews met beroemdheden [4]. Grant was destijds een al dertig jaar actieve romantische hoofdrolspeler die nu juist rollen speelde die afweken van zijn gebruikelijke type [3].
Grant vertelde Stern dat hij vier jaar lang geen enkele agent, manager of andere vertegenwoordiger had gehad. Iedereen die contact met hem wilde opnemen, werd doorverwezen naar een man genaamd James Howe Ealy. Ealy bestond echter niet. Grant beheerde zelf alle correspondentie via een apart e-mailadres en schatte dat deze regeling hem een enorme som geld bespaarde [1] [9]. Telefoongesprekken en verzoeken om ontmoetingen dwongen hem een stem te verzinnen voor deze fictieve agent, die hij met een Schots accent uitsprak. Na een paar drankjes verloor de vermomming echter haar effect; dan schreef hij als James en ondertekende per ongeluk als Hugh [1].
In Florence Foster Jenkins speelt Meryl Streep de New Yorkse erfgename, terwijl Grant St. Clair Bayfield vertolkt, haar manager en levensgezel, onder regie van Stephen Frears [5]. Simon Helberg, destijds bekend van The Big Bang Theory, speelde de pianist Cosmé McMoon. Grant gaf toe aan Stern dat hij mogelijk enigszins neerbuigend was geweest tegenover Helberg, omdat die nog geen filmcredits had; bovendien beweerde hij dat deze televisieacteur waarschijnlijk de rijkste man was die hij ooit had ontmoet [1]. Voor zijn rol kreeg Grant een BAFTA-nominatie [3].
In april 2016 had Jon Cryer al gezegd dat Hugh Grant, en niet Ashton Kutcher, oorspronkelijk was aangetrokken om Charlie Sheen te vervangen in Two and a Half Men [1] [6]. Grant bevestigde deze onderhandelingen en legde uit waarom ze mislukten: de producenten hadden geen script en geen nieuwe personages; ze vroegen hem alleen hen te vertrouwen [1]. Sheens contract was in maart 2011 beëindigd, waarna Kutcher vanaf het negende seizoen meedeed [6] [7]. Grant noemde het aangeboden salaris astronomisch hoog en gaf toe dat hij geen idee had hoeveel Amerikaanse televisieprogramma’s waard waren [1].
Stern vroeg Grant naar zijn visie op romantiek, aangezien deze grote ster in romantische komedies zo’n ongebruikelijke opvatting had [1]. Grant had eerder gespeeld in Love Actually, de ensemblefilm van Richard Curtis uit 2003 die wereldwijd $252,6 miljoen opleverde [8], en in 1995 in Sense and Sensibility als een van de vrijers van de zussen Dashwood [2]. Hij stelde tegenover Stern dat deze twee aspecten niet met elkaar in tegenspraak waren; volgens hem is er iets onromantisch aan het huwelijk, dat volgens hem neigt naar bezitsdrang, eigendom en jaloezie. Hij is nooit getrouwd. Hij gaf toe dat zijn broer een irritant goed huwelijk heeft [1].
In de film speelt Grant een man die een minnares, Kathleen Weatherley, in een apart appartement houdt, terwijl hij tegelijkertijd de carrière van zijn levensgezellin beheert [5]. Grant vertelde Stern dat hij het fijn vond dat het verhaal de kijker dwingt te bepalen of Bayfield zijn vrouw werkelijk liefheeft [1]. Florence Foster Jenkins kwam op 6 mei 2016 uit in het Verenigd Koninkrijk en op 13 juli in Frankrijk; de film kreeg twee Oscar-nominaties: voor Meryl Streep als beste actrice en voor het beste kostuumontwerp [5].
Sinds het telefoonschandaal is Hugh Grant een uitgesproken criticus van Rupert Murdoch’s News Corporation; in het interview met Stern kwam ook zijn strijd met de Britse pers aan bod [1] [3]. Daarnaast heeft hij openlijk zijn afkeer van het acteursvak en de celebritycultuur uitgesproken [3].


