John Garand ontwierp het M‑1 geweer maar kreeg nooit royalties voor zijn werk. Een poging om hem $100.000 toe te kennen mislukte, hoewel er al zes miljoen geweren zijn geproduceerd.

De M1 Garand, ook bekend als het M1‑geweer, is een semi‑automatisch geweer dat diende als het dienstgeweer van de Verenigde Staten tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse Oorlog. Maar wist je dat de persoon die het geweer ontwierp geen royalty’s kreeg voor zijn ontwerp?

John Garand ontwierp het M‑1‑geweer dat zijn naam draagt, kreeg nooit royalty’s voor het ontwerp, en een poging van het Congres om hem $100.000 toe te kennen mislukte, hoewel er bijna zes miljoen geweren werden geproduceerd.

De man achter het M1‑geweer

John Garand maakte van zijn interesse in vuurwapens en aanleg voor bewerking een beroep in plaats van een hobby in 1917, hetzelfde jaar dat de Verenigde Staten de Eerste Wereldoorlog binnenvielen.

Het Amerikaanse leger zocht een licht machinegeweer, en het toen eerlijkgenoemde War Department kocht Garand’s ontwerp. Garand kreeg een baan bij het United States Bureau of Standards. Hoewel zijn ontwerp pas in 1919 werd geproduceerd, het jaar na het einde van de oorlog, kreeg Garand een overheidsfunctie bij de Springfield Armory, waar hij bleef tot zijn pensionering in 1953.

Garand’s doel lijkt vandaag de dag misschien onopvallend, maar het was baanbrekend destijds: de Amerikaanse regering gaf hem de opdracht een gas‑aangedreven, zelfladend geweer voor de infanterie te ontwikkelen en een karabijn die lege hulzen kon uitwerpen terwijl hij een nieuw patroon laadde met een gasgestuurd systeem.

Het kostte hem 15 jaar om te voldoen aan de specificaties van het leger met de M1 Garand. In het Amerikaanse leger verving het Garand‑geweer het bolt‑action M1903 Springfield als standaardwapen voor infanteristen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden er in totaal vier miljoen van deze verspreid. 

Naar mijn mening is het M1‑geweer het grootste gevechtsinstrument ooit bedacht.

Generaal George S. Patton

(Bron: Ammo)

John Garand’s andere onderscheidingen

Garand kreeg nooit een vergoeding voor zijn werk aan het geweer. Uiteindelijk werd er een wetsvoorstel in het Congres ingediend om hem te bedanken voor zijn inspanningen, maar het werd niet aangenomen. Hij stierf in Springfield, Massachusetts, in 1974 en is begraven op de Hillcrest Park Cemetery.

Hij ontving echter niet‑geldelijke erkenning voor het ontwikkelen van het geweer dat een generatie Amerikaanse infanteristen zou definiëren. Op 28 maart 1944 ontving hij de Meritorious Civilian Service Award, de inaugurele Medal for Merit, samen met Albert Hoyt Taylor, en de Alexander L. Holley Medal van de American Society of Mechanical Engineers. Hij werd het jaar na zijn dood, in 1974, opgenomen in de Hall of Fame van het United States Army Ordnance Corps.

Hoewel het wapen werd gebruikt in de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse Oorlog, zag het ook actie in de Indochina‑oorlog, de Vietnamoorlog, de Zesdaagse Oorlog, de Iran‑Irak‑oorlog en zelfs de Syrische Burgeroorlog. Inderdaad, er lijken weinig conflicten te zijn waarin de Garand sinds de uitvinding niet betrokken is geweest. Dit komt grotendeels door de ongelooflijke duurzaamheid van het wapen. (Bron: Ammo)

Het M-1 Garand‑geweer

De M14 werd officieel aangenomen in 1957, maar de overgang was pas voltooid in 1965 en was beperkt tot het reguliere, actieve leger. Het wapen werd gebruikt door de Army Reserve, de Army National Guard en de marine tot de jaren 1970. Helaas bleef Garand’s karabijn een prototype.

Hoewel hij niet zo bekend is als Thomas Edison of Henry Ford, was John Garand een cruciale figuur in de geschiedenis van de Amerikaanse innovatie. Inderdaad, zijn genialiteit kan worden toegeschreven aan het doorslaggevende succes van de Amerikaanse oorlogsinspanning’s. Als je je vrijheid als Amerikaan waardeert, herinner dan het leven van John Garand, een man van bescheiden afkomst wiens innovatie een verstrekkende impact had op de Amerikaanse en wereldgeschiedenis. (Bron: Ammo)

Afbeelding van TheArmoryofLife