De bioscoop wordt gedefinieerd door excessen: een groot scherm, grote luidsprekers en veel eten. Enorme frisdranken, bakken popcorn en genoeg snoep om je wakker te houden tijdens de vertoning van de volledige Star Wars- en Lord of the Rings-sagastukken zijn beschikbaar. Wist je waarom Joshua Thompson een bioscoop in Michigan heeft aangeklaagd?

Joshua Thompson heeft een rechtszaak aangespannen tegen een AMC-bioscoop in Michigan vanwege de hoge kosten van concessiesnacks. Hij beweert dat hij zijn snacks meebracht totdat de bioscoop ze verbood. Thompson betaalde $8 voor een frisdrank en een pakje Goobers, maar hij kon dezelfde items voor minder dan $3 bij een nabijgelegen drogisterij krijgen.

De Enorme Winstmarge

Aangezien snacks zo cruciaal zijn voor de winst van een bioscoop, is het geen verrassing dat de winstmarge schokkend kan zijn. Een popcorn van $8 kost misschien slechts 90 cent aan materialen, wat een indrukwekkende 800 procent Return on Investment (ROI) oplevert; een frisdrank van $6 kost minder dan $1 aan siroop, water en bekers, wat een rendement van 600 procent oplevert. Het is dan ook geen verrassing dat ze gratis navullingen kunnen aanbieden. (Bron: Mental Floss) 

Wist je dat de eerste bioscopen snacks verboden? 

Toen enkele van de eerste films in de jaren 1920 op schermen verschenen, hadden bioscopen een algemeen beleid: geen eten toegestaan. Managers van bioscopen zagen hun bedrijf als vergelijkbaar met dat van een live theater, met een enigszins plechtige sfeer. Het smakken en slurpen werd afgekeurd. Bovendien zouden popcorn en andere snacks morsen en hun sierlijke tapijtvloeren vernielen. Echter, toen stille films plaats maakten voor talkies, en een constant geluid kon helpen het kauwen te dempen, versoepelden veel bioscopen hun beperkingen. (Bron: Mental Floss) 

Wie verkocht oorspronkelijk snacks in bioscopen?

Hoewel talkies misschien een meer ontspannen houding ten opzichte van theatereten hadden, waren bioscopen nog steeds niet uitgerust om diverse snacks te serveren. Het was voor de eigenaren gemakkelijker om afspraken te maken met de popcorn straatverkopers, die meestal buiten rondhingen en zakken verse popcorn uitdeelden aan aankomende bezoekers. De bioscoop rekende een dagelijkse vergoeding, en popcornverkopers konden zowel aan kaartkopers als voorbijgangers verkopen. Bioscoop eigenaren stonden ook toe dat snoepautomaten in hun lobby's werden geïnstalleerd.

Managers leerden uiteindelijk hun les en kochten hun eigen popcornmachines. Het beste van alles is dat het heerlijke aroma van de popcorn de lobby's van de bioscoop doordrong, waardoor het het ideale verkoopinstrument werd. (Bron: Mental Floss) 

The Great Depression Saviors

Tijdens de Grote Depressie waren er steeds minder mensen met besteedbaar inkomen voor amusement, en veel bioscopen gingen failliet. Toch leken bioscopen die snacks begonnen te serveren stand te houden. Popcorn was goedkoop genoeg voor filmbezoekers, slechts 10 cent per zak, en de winst uit snacks hielp de eigenaren drijvende te houden. Milk Duds, een andere goedkope traktatie geïntroduceerd in 1926, kostten slechts 5 cent. Klanten dachten al snel dat films en snacks een goede combinatie waren. Tegen 1945 waren bioscopen verantwoordelijk voor 40% van alle in de Verenigde Staten geconsumeerde popcorn. Het werd de de facto snack met suikerrantsoenen tijdens de Tweede Wereldoorlog. (Bron: Mental Floss) 

Afbeelding van VanityFair