Paardenvlees is een integraal onderdeel van de culinaire tradities van veel landen’, met name in Europa en Azië. Elk jaar consumeren de acht landen die het meeste paardenvlees eten ongeveer 4,3 miljoen paarden. Maar dit is niet iets nieuws; in het grootste deel van de vroege geschiedenis van de mensheid werden wilde paarden gejaagd voor eiwitten. Maar heb je ooit gehoord van het schandaal rond paardenvlees?
De Voedselveiligheidsautoriteit van Ierland testte een verscheidenheid aan goedkope diepgevroren runderburgers en kant‑en‑klare maaltijden uit supermarkten op de aanwezigheid van niet‑gedeklaarde DNA van andere soorten. Paard‑DNA werd gevonden in meer dan een derde van de runderburgermonsters.
Waar komen het paard en het varken dat in rundvleesproducten is gevonden vandaan?
De Ierse enquête bepaalde drie fabrieken als bron van schadelijke of vervalste rundvleesproducten: Silvercrest Foods in Ierland, Dalepak in Yorkshire en Liffey Meats in Ierland. Een van Europa’s grootste rundvleesverwerkers, ABP Food Group, erkent Silvercrest en Dalepak.
ABP gaf de schuld aan zijn continentale leveranciers, die de Voedselveiligheidsautoriteit van Ierland (FSAI) identificeerde als Nederland en Spanje. Later onthulde het dat het paardenvlees via Poolse leveranciers in de toeleveringsketen was terechtgekomen. De Poolse regering onderzocht haar paarden‑slachthuizen en ontdekte geen etiketteringsonregelmatigheden. De verbanden in de Ierse keten moeten nog volledig worden vastgesteld, vijf weken na het schandaal.
ABP heeft ook bevestigd dat het rundvlees kreeg van Norwest Foods, een in Cheshire gevestigd bedrijf met activiteiten in Polen en Spanje, dat nu door de FSAI wordt onderzocht.
Het eerste bericht over paardenvlees in vers rundvlees verscheen toen Asda haar verse runderbolognese terugroept. Haar leverancier was het Ierse bedrijf Greencore, dat werd verklaard het vlees van ABP te hebben ontvangen. (Bron: The Guardian)
De controverse rond het paardenvlees
De regeringen van Polen en Roemenië hebben hun onschuld betwist bij de export van paarden als rundvlees. Toch hebben ze ook verklaard dat hun paarden‑slachtindustrieën niet groot genoeg zijn om de opkomende schaal van vervalsing te verklaren.
Al enkele jaren waarschuwen dierenwelzijnsorganisaties de overheden voor de groeiende handel in geslachte paarden tussen Ierland, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, België en Noord‑ en Zuid‑Amerika, inclusief continentaal Europa.
Een groot deel daarvan wordt via België geleverd. Welzijnsorganisaties hebben duizenden paarden gemeld die door netwerken van paardhandelaren werden verplaatst zonder geldige paspoorten. Het zijn een kruising tussen renpaarden en huisdieren. (Bron: The Guardian)
Welke regels gelden voor de vleesindustrie?
Gelicentieerde slachthuizen in Europa moeten een gelicentieerde dierenarts aanwezig hebben wanneer er geslacht wordt. In het VK waren de meesten rechtstreeks in dienst van de overheid, maar ze worden nu onder contract aan de Food Standards Agency geleverd door het private bedrijf Eville & Jones.
Een vleeshygiëne‑inspecteur is ook vereist voor bedrijven van een bepaalde grootte. De trend, gestart door de vorige regering om te dereguleren en de industrie zichzelf te laten polijsten, heeft het aantal inspecteurs verminderd van 1.700 tijdens de piek van de BSE‑crisis tot nu ongeveer 800. Kleinere snijfabrikanten worden niet langer dagelijks geïnspecteerd. (Bron: The Guardian)
Is paardenvlees gevaarlijk voor consumenten?
De overheid beweerde aanvankelijk dat paardenvlees geen gezondheidsrisico vormde, maar een vooraanstaand overheidsanalist wees erop dat men het niet zeker kon weten totdat men wist waar het vandaan kwam. Volgens de talrijke recente adviezen van de hoofdmedische functionarissen bestaat er een risico, maar dit is zeer laag. (Bron: The Guardian)
