Poltergeist is een Amerikaanse bovennatuurlijke horrorfilm uitgebracht in 1982. De film werd geschreven door Steven Spielberg, Mark Victor en Michael Grais. De film werd door The New York Times geselecteerd als een van de Beste 1000 Films Ooit Gemaakt. Maar wist je dat ze echte skeletten gebruikten in een van de scènes?

De skeletten in Poltergeist’s zwembadscène waren echte menselijke skeletten.

De Iconische Zwembadscène met Echte Menselijke Skeletten

In de film valt Diane Freeling, de matriarch, in een diep gat in de tuin en ontdekt dat het huis is gebouwd op een oude begraafplaats. Skeletten drijven naar de oppervlakte, overal om haar heen, terwijl het gat, bedoeld voor een zwembad, zich vult met regen.

JoBeth Williams, die Diane Freeling speelde, wilde de scène niet in het echt filmen. Op de set waren de dingen al vreemd. Een clown wurkte Robbie, een van de andere acteurs die de middelste Freeling‑zoon speelde. Het rekwisiet was bedoeld om hem te laten lijken alsof hij werd gewurgd door een kwaadaardig clownsspeeltje, maar het mislukte en begon hem in het echt te wurgen. Steven Spielberg moest de clown van hem afworstelen.

Williams aarzelde om het water in te gaan in de aanwezigheid van zoveel lampen. Ze zou geëlektrocuteerd worden als er één in viel. Spielberg overtuigde haar door zelf in het water te springen en te verklaren, nu, als er een lamp in valt, worden we allebei gefrituurd! “Maar hij was niet volledig eerlijk tegen Williams over de scène.” Ze had geen idee dat de skeletten die om haar heen zweefden echt waren, geen neppe rekwisieten. (Source: Cheat Sheet) 

De zogenoemde Poltergeist Vloek

Na een reeks tragedies die de acteurs van de Poltergeist‑franchise troffen, speculeerden fans dat het gebruik van echte skeletten ermee te maken had. Mensen geloofden dat Spielberg’s verzonnen vervloekte begraafplaats een echte vloek voor de betrokken acteurs veroorzaakte. Williams geloofde waarschijnlijk niet in de vloek omdat ze pas na de productie over de skeletten hoorde.

De tragedies onder de acteurs van Poltergeist’s waren niet gerelateerd aan de productie. Helaas stierf de jonge O’Rourke door een verkeerde diagnose. Een ander castlid stierf aan kanker, en een derde aan nierproblemen. Dominique Dunne, die het oudste Freeling‑meisje speelde, werd vermoord door haar gewelddadige vriend. Terwijl het grote publiek in de vloek gelooft, doen anderen die aan de film hebben gewerkt dat niet. In feite werden, volgens Zelda Rubinstein, die Tangina de helderziende speelde, echte skeletten vaak gebruikt vanwege kostenoverwegingen.

Voor degenen die geloven, begon de vloek op de set in de laatste momenten van de film, toen de doden uit de grond barstten en uit hun graven opstonden. Die scènes waren zo effectief omdat de skeletten er angstaanjagend echt uitzagen, en dat waren ze ook. En omdat het hele uitgangspunt van de film draaide om de ontuchtiging van een begraafplaats toen mensen ontdekten dat echte menselijke resten als rekwisieten werden gebruikt, begonnen ze te speculeren dat dit een duister bovennatuurlijk voorval had veroorzaakt.

Craig Reardon, die de special effects in de eerste film verzorgde, vertelde aan The Telegraph dat het gebruik van echte skeletten niets ongewoons was. Ze worden al sinds het begin als rekwisieten in de filmindustrie gebruikt. Ze waren geen begraafplaats aan het ontheiligen, in tegenstelling tot de ontwikkelaars van Cuesta Verde, en vele films hebben ze gebruikt zonder de woede van de doden op te roepen. Toch maakt het een geweldig verhaal, net als Poltergeist. (Bron: Cheat Sheet) 

Afbeelding van Youtube