Possums zijn boomlevende buideldieren die vaak voorkomen in Australië, Indonesië, Nieuw-Guinea en Sulawesi. Terwijl ze vaak verward worden met opossums, behoren ze tot verschillende soorten. Maar wist je dat wanneer possums dood spelen ze eigenlijk flauwvallen en niet spelen?

Possums spelen niet dood, maar vallen eerder flauw uit angst voor roofdieren. Wanneer ze worden geconfronteerd, raken ze in shock en vallen ze onwillekeurig flauw. Totdat ze weer bij bewustzijn komen, bevinden ze zich in een katatonische toestand.

Possums die dood spelen: een verdedigingsmechanisme

Wanneer de possum dood speelt, is hij verrast of voelt hij een roofdier in de buurt. Hij gaat op de grond liggen en sluit zijn ogen of staart in de ruimte als hij zich bedreigd voelt door een hond, vos, uil of een ander dier dat hen als prooi zou kunnen zien.

Zijn lichaam wordt slap; zijn ademhaling lijkt te stoppen. Hij laat gas ontsnappen, leegt zijn darmen, steekt zijn tong uit en kwijlt. De possum reageert niet, zelfs niet als je hem prikt. Lijkend overleden voor iedereen die in de buurt is. 

Deze verdedigingsmethode is bedoeld om de aanvaller van de possum te misleiden en hem te laten ontsnappen. Veel mensen denken dat het een mooie daad is, maar wetenschappers zeggen dat de possum zich in tonische immobiliteit of thanatose bevindt, en dat zijn lichaam in een katatonische toestand gaat als reactie op angst. Het doen alsof je dood bent is een onwillekeurige reactie op een bedreiging, geen daad.

Wanneer dit gebeurt, voelt het dier geen ongemak en heeft het geen reflexen. Het stopt zelfs met knipperen. Zelfs als een roofdier slaat, bijt of de botten van de possum breekt, zal de possum niet reageren.

Dode prooi stoot veel wilde dieren af, een evolutionaire strategie die carnivoren beschermt tegen het eten van besmet voedsel. De meeste roofdieren zullen het doelwit dat dood speelt, verlaten.

Het kan enkele minuten tot meerdere uren duren voordat het buideldier weer mobiel is. Ze kunnen dit soort confrontaties overleven, maar kunnen ook gewond raken. Veel possums zijn gevonden met genezen wonden en breuken, waarschijnlijk als gevolg van aanvallen.

Naast het schijnbaar doen alsof ze dood zijn, hebben possums andere opmerkelijke eigenschappen. Ze hebben prehensiele staarten om boomtakken te beklimmen, en ze zijn immuun voor gif van adderachtigen. Vrouwtjes kunnen tot 18 jongen tegelijk baren, al 12 tot 14 dagen na de bevruchting.

Ze zijn ook zeer aanpasbaar. De Virginia-possums, bijvoorbeeld, hebben hun territorium naar het noorden uitgebreid, waar het een veel kouder klimaat heeft. In sommige noordelijke staten overleven de dieren bevriezing van hun staarten en oren wanneer ze in het voorjaar verschijnen. Ze zijn gehavend maar veerkrachtig. En hier is een leuk feit: opossum betekent witte hond in de inheemse Amerikaanse Algonquian‑taal. (Bron: Ripley’s) 

Wat zijn de verschillende soorten possums?

Brushtail‑possum’s zijn Australië’s meest voorkomende marsupiaal en wellicht ook het populairste. Brushtails hebben lange, dikke staarten met een prehensiele punt en een haarloos gebied aan de onderkant waardoor ze zich aan boomtakken kunnen vasthouden, zoals de naam al aangeeft.

In tegenstelling tot veel andere possumsoorten, hebben deze nachtelijke, solitaire beestjes zich ontwikkeld om dicht bij mensen te leven, vooral in stedelijke gebieden zoals Sydney. Ze hebben, net als koala’s, het vermogen ontwikkeld om planten te eten die giftig zijn voor andere soorten. Possums eten onder andere insecten, kleine ongewervelden en eieren.

Ringtails zijn een andere possumsoort die in gemeenschappelijke nesten, bekend als dreys, leven. Dreys, die zich in boomtakken en holtes bevinden, hebben meestal een volwassen vrouwtje en mannetje, evenals twee paar tweelingen, één die nog voedt en de ander iets ouder maar nog steeds afhankelijk van de volwassenen. (Bron: National Geographic)