Tijdens de Punische Oorlogen verwierf Scipio Africanus roem. Zijn familie had veel vijanden en was nogal controversieel. Maar was hij hetzelfde als de rest van hen?
Scipio Africanus was een groot Romeins generaal. Nadat hij ten onrechte beschuldigd werd van corruptie, werd hij verbannen. Voor zijn dood weigerde hij te worden begraven in Rome en beval dat zijn grafsteen het volgende zou lezen: “Onverdankbaar vaderland, je zult niet eens mijn beenderen hebben.”
Over Scipio Africanus
Volgens documentatie werd Scipio Africanus rond 236 v.Chr. geboren via een keizersnede. Er is echter discussie geweest over het jaar van zijn geboorte.
Hij komt uit een lange lijn van consuls en was ook bestemd om er één te worden. Hij was de zoon van consul Publius Cornelius Scipio en Pomponia. (Bron: Heritage History)
Scipio Africanus in het leger
Scipio trad zich in het Romeinse leger in het eerste jaar van de Tweede Punische Oorlog, toen was zijn vader consul. Tijdens de Slag bij Ticinus kon hij het leven van zijn vader’s redden door alleen tegen de vijand te chargeën.
Hij overleefde de Slag bij Cannae en nam het bevel over 10.000 overlevenden op zich naast Appius Claudius Pulcher. Toen hij hoorde dat er verschillende edelen overwoogen Rome te verlaten en een andere koning te dienen, stormde Scipio de vergadering binnen en dwong iedereen te zweren dat ze Rome niet zouden verlaten. (Bron: Heritage History)
Scipio Africanus in de politiek
Het spreekt voor zich dat Scipio zeer loyaal was aan Rome. Hij stelde zich kandidaat voor aedilis curulis in 213 v.Chr. De tribunaat van de plebejers was hier niet blij mee en verzette zich tegen zijn kandidatuur, stellende dat hij te jong was. Maar het volk kende Scipio’s moed en patriotisme, waardoor hij unaniem won. De leden van de tribunaat stelden hun oppositie op dit moment op.
Scipio maakte in de loop der jaren veel politieke vijanden. Deze werden geleid door Marcus Porcius Cato de Oudere. Hij werd beschuldigd van het aannemen van steekpenningen van Antiochus. Wat leidde tot discussies over corruptie. Hij werd daardoor verbannen. (Bron: Heritage History)
Scipio’s dood
Na zijn verbanning bracht hij de rest van zijn dagen door aan de kust van Campanië. Er wordt gezegd dat hij mogelijk in 183 stierf, maar wat zeker is, is dat hij op 53-jarige leeftijd overleed.
Er is sprake geweest van vermoedens over de omstandigheden van zijn overlijden. Het zou kunnen dat hij de aanhoudende gevolgen van een ziekte had geleden die hij opliep tijdens zijn campagne, of dat hij een einde aan zijn eigen leven maakte. Hoe het ook zij, hij eiste dat zijn lichaam ver van Rome werd begraven, en noemde de stad een onverdankbare stad.
Hij beval dat zijn grafsteen luidde: Ingrata patria, ne ossa quidem habebis. Dit betekent letterlijk: Onverdankbare vaderland, je zult niet eens mijn botten hebben. (Bron: Heritage History)
