Penn Jillette was bekend om zijn rol in de tv-show Penn and Teller. We wisten niet dat hij een veelzijdig entertainer, schrijver, je goede oude manusje-van-alles was.

Penn Jillette was in de jaren 90 een populaire columnist voor computermagazines, bekend om het uithalen van lezers en het willekeurig noemen van Uma Thurman. Hij hielp ook een samenzweringstheorie te ontkrachten die beweerde dat Microsoft’s Wingdings-lettertype verborgen boodschappen bevatte.

Wie is Penn Jillette?

Penn Fraser Jillette werd geboren op 5 maart 1955 in Greenfield, Massachusetts, als zoon van Samuel en Valda Jillette. Jillette groeide op in een kerkelijke familie, maar werd op jonge leeftijd atheïst. Hij raakte teleurgesteld in de “anti-familie” afbeeldingen in de Bijbel, zoals toen Abraham werd gevraagd zijn zoon te doden en toen Jezus zijn discipelen vroeg hun families te verlaten om hem te volgen.

Jillette ging na zijn afstuderen aan de Greenfield High School, toen hij 18 was, naar de Ringling Brothers en Barnum & Bailey Clown College. Hij volgde een eenjarig cursus aan het clowncollege en begon na zijn afstuderen met magisch optreden op straat. Hij waste ook afwas in restaurants om extra inkomen te verdienen ter ondersteuning van zijn straatmagie‑acts.

In 1974 richtte Jillette het act Asparagus Valley Cultural Society op en trad hij gedurende de jaren ’70 op, voornamelijk in San Francisco. In 1981 veranderde de show in Penn and Teller toen Chriseme de groep verliet. Het succes van het duo werd duidelijk gedefinieerd door de tv‑serie Penn and Teller Bullshit, die van 2003 tot 2010 werd uitgezonden.

Het duo zette de act voort, deed tournees die hen een nationaal publiek opleverde. Tijdens de Penn and Teller‑act verscheen Jillette in verschillende tv‑series en films, zoals Miami Vice in 1985 en Fear and Loathing in Las Vegas in 1998, om er maar een paar te noemen. Jillette co-produceerde en co-regisseerde ook de film The Aristocrats uit 2005.

Jillette publiceerde ook verschillende boeken die hij samen met Teller schreef en schreef in 2004 zijn eerste moordmysterie‑roman, Socks. Hij heeft in 2016 al zijn achtste boek gepubliceerd, Presto!: How I Made Over 100 Pounds Disappear and Other Magical Tales. Jillette heeft dertien nominaties voor de Primetime Emmy Awards en de Writers Guild of America‑prijs voor Beste Comedy/Variety‑show ontvangen. Jillette is nog steeds actief in de entertainmentindustrie. (Bron: The Famous People)

Jillette als tech‑columnist

Nog voordat computers mainstream waren, kreeg Jillette een prominente rol op de achterpagina van Ziff-Davis’ PC/Computing‑magazine. De redacteur van het tijdschrift, Paul Somerson, stelde in die periode een sterk team van tech‑schrijvers samen, waaronder Jillette.

Jillette was al beroemd op dat moment en al een gevestigde schrijver. De reden dat Somerson Jillette in het schrijversbestand opnam, was dat Jillette opviel als een onrespectvolle stem, dankzij het feit dat hij net zoveel over popcultuur wist als over technologie, en zijn reeds aanwezige libertaire inslag. Jillette was een excentrieke columnist op de achterpagina die een hippy‑mentaliteit uitdroeg – niet dat hij een hippie was, maar zijn houding deed er één aan. En zijn perspectief leidde er onvermijdelijk toe dat hij schreef over onderwerpen die andere columnisten niet zouden behandelen.

In de beginfase was Jillette een fervent voorstander van het internet, vooral vanwege de alles‑mag‑gelijken aard, die hij krachtig verdedigde vanuit een libertair perspectief. Er werd ook opgemerkt dat Jillette soms helemaal niet over computers of technologie schreef, waardoor hij zijn bazen voor het tijdschrift problemen gaf. Soms schreef hij zelfs over actrice Uma Thurman, die destijds nog niet in Pulp Fiction had gespeeld. Maar het publiek genoot van de gekke columns die Jillette presenteerde. (Bron: Tedium)