In december 2004 vertelde Klaus-Dieter Dubon, een gepensioneerde notaris en belastingdeskundige uit Beieren, aan Reuters dat hij de belastinggegevens van Adolf Hitler had gevonden in een archief in München [5] [7]. De BBC meldde dat de documenten afkomstig waren uit het Staatsarchief van Beieren, en het verhaal werd overgenomen door onder andere CNN en Gulf News [1] [8]. Dubons conclusie was onomwonden: "Hitler had belasting te betalen, maar deed dat niet, punt uit" [5] [8].

De eerste vragen betroffen een auto. Belastingambtenaren vroegen hoe Hitler, destijds gevangengezet na zijn mislukte coup in München in 1923, het geld had gevonden voor een luxe Mercedes [1] [6]. Hitler antwoordde dat hij een banklening had gekregen en dat de auto "voor mij slechts een middel tot een doel is" [1] [6]. Hij was veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor de coup, maar zat slechts negen maanden uit [3] [6]. Na zijn vrijlating in december 1924 gaf hij op dat hij slechts één bureau en twee boekenkasten bezat [1] [6].

Volgens Dubon ging Hitler tussen 1925 en 1932 net als een gewone burger in beroep tegen belastingbesluiten betreffende zijn inkomen [5] [7]. Hij probeerde de Mercedes af te schrijven als bedrijfsauto en later vroeg hij om aftrek van de kosten van een bureau, boekenkasten, reizen, een chauffeur en een privésecretaris als zakelijke uitgaven [5] [9]. Hij diende formele bezwaren in, stelde betalingen uit en vroeg om betaling in termijnen [5] [8].

De bedragen stegen sterk zodra Mein Kampf in de verkoop ging. Hitler dicteerde het eerste deel van het boek tijdens zijn gevangenschap; na zijn machtsovername werd het een bestseller in Duitsland [2] [6]. Volgens Dubon verdiende Hitler in 1933 1,232 miljoen Reichsmark met de verkoop van het boek en had hij belasting moeten betalen over 600.000 Reichsmark daarvan; hij betaalde echter niets [5] [7] [8]. Dubon gaf context aan dit bedrag door te vermelden dat leraren destijds een jaarsalaris van 4.800 mark verdienden [1] [5].

Hitlers salaris als rijkskanselier in 1933 bedroeg 44.000 Reichsmark; hij beweerde tegenover de belastingdienst dat hij dit bedrag had gedoneerd aan een liefdadigheidsinstelling voor weduwen, wat niet het geval was [5] [7]. In 1945 bedroeg zijn inkomen uit Mein Kampf 7,6 miljoen Reichsmark, waarover evenmin belasting werd betaald [1]. In de belastinggegevens wordt zijn beroep simpelweg vermeld als "auteur" [5] [7].

Hitler werd op 30 januari 1933 benoemd tot rijkskanselier; in maart keurde de Rijksdag de Machtigingswet goed, waardoor zijn regering het recht kreeg grondwettelijke rechten te negeren en wetten uit te vaardigen zonder parlementaire controle [2] [3]. Kort daarna kwam er een einde aan zijn geschil met de Münchense belastingdienst. De dienst verklaarde hem in 1934 vrijgesteld van inkomstenbelasting en in 1935 kwijtde ze hem een achterstand van 405.494 Reichsmark [5] [7] [9]. Dubon omschreef dit resultaat als wettelijk geregeld, "meer of minder" [5] [7].

Ludwig Mirre, hoofd van de Münchense belastingdienst, vrijstelde Hitler van betaling pas nadat hij formeel toestemming had gevraagd; een assistent antwoordde: "Herr Hitler accepteert uw voorstel" [5] [7]. Een maand later werd Mirre bevorderd tot hoofd van de Duitse belastingdienst, met een loonsverhoging van 41 procent [5] [7]. De BBC meldde dat de ambtenaar die Hitler vrijstelde een maandelijks belastingvrij inkomen van 2.000 Reichsmark ontving [1].

Alle bedragen zijn weergegeven in Reichsmark, de valuta die Duitsland gebruikte van 1924 tot het einde van het naziregime in 1945; deze verving de Papiermark na de inflatie van 1923 [4]. Dubon, die 71 jaar oud was toen hij zijn bevindingen publiceerde, noemde het geheel "buitengewoon belachelijk" en voegde daaraan toe dat "in een dictatuur alles wat de dictator doet juist is" [1] [5].


Sources

  1. news.bbc.co.uk
  2. Wikipedia: Adolf Hitler
  3. Wikipedia: De machtsovername door Adolf Hitler
  4. Wikipedia: Reichsmark
  5. edition.cnn.com
  6. warhistoryonline.com
  7. cnn.com
  8. gulfnews.com
  9. taxprofblog.aals.org