In december 2013 opende een Amerikaanse wetenschapper die op het McMurdo-basisstation werkte ’s avonds de app Tinder en scrolde erdoorheen ‘puur voor de lol’ [5]. McMurdo is de grootste nederzetting in Antarctica; het kan tot 1.200 bewoners herbergen, hoewel er in de Antarctische winter minder dan 200 mensen verblijven [1]. Het aantal mensen op het continent fluctueert sterk per seizoen: in de zomer zijn er ongeveer 5.000 mensen op onderzoeksstations, terwijl dat er in de winter ongeveer 1.000 zijn [3].
McMurdo ligt aan het zuidelijkste puntje van Ross Island, een volledig vulkanisch eiland waar ook Mount Erebus te vinden is – de zuidelijkst gelegen actieve vulkaan ter wereld, met een hoogte van 3.795 meter [1][2]. Het basisstation werd in december 1955 opgezet en in 1956 officieel geopend als marinevliegveld ter ondersteuning van het Internationale Geofysische Jaar; later werd het een wetenschappelijk en logistiek centrum onder het Antarctisch Verdrag [1]. In de buurt bevindt zich de Scott Base van Nieuw-Zeeland op het Hut Point-schiereiland; vanaf dit eiland begint bovendien de South Pole Traverse, de sneeuwweg die over het ijs naar de Zuidpool leidt [1][2]. Daglicht is seizoensgebonden: de poolnacht duurt van ongeveer april tot september, en meestal vinden er tot juli of augustus geen vluchten heen of terug plaats [1].
De eerste poging leverde niets op. Er verschenen geen profielen op het scherm van de wetenschapper, totdat hij de locatiebereikinstellingen van de app verruimde [5][6]. In een drukke stad biedt de app een eindeloze reeks gezichten; dicht bij de Zuidpool was er echter nauwelijks iemand te vinden [6]. Uiteindelijk verscheen er één profiel: dat van een andere onderzoeker die in een afgelegen veldkamp werkte, op 45 minuten vliegen met de helikopter van het basisstation vandaan [5][8]. Hij swiped naar rechts, en enkele minuten later bevestigde een melding dat er een match was [5][6].
De vrouw bevond zich op dat moment in haar tent in de Droge Valleien toen de twee contact kregen [5][7]. ‘Ze was letterlijk aan het kamperen in Antarctica, gebruikte Tinder en vond mij,’ vertelde de wetenschapper aan The Cut. ‘Het is ongelooflijk’ [5][7].
Hij vroeg om anoniem te blijven, omdat hij vreesde dat de overheid zijn internettoegang zou intrekken als bekend werd dat hij kostbare breedbandverbinding gebruikte voor daten [4][5]. Tinder houdt geen statistieken bij over gebruikers in Antarctica, maar het bedrijf gaf toe dat deze match waarschijnlijk de eerste op het continent was [5][6].
Het aantal potentiële matches was al sterk afgenomen. Door bezuinigingen en de sluiting van de federale overheid in de herfst van 2013 waren er naar schatting 200 minder wetenschappers op het station dan gepland, aldus de onderzoeker [5]. Hij had gehoopt dat de app wat afwisseling zou brengen in de kleine, geïsoleerde sociale kring, maar de beperkte aantallen werkten juist tegen hem [5].
Uiteindelijk ontmoetten de twee elkaar persoonlijk, zij het kort, omdat zij de volgende dag Antarctica zou verlaten [5][6][7]. Hij zei dat zij naar verwachting terug zou komen en dat hun verblijf mogelijk zou overlappen voordat het onderzoeksseizoen ten einde liep [5][7]. ‘Ik ben nog steeds niet de eerste Tinder-date in de Antarctische geschiedenis,’ zei hij. ‘Maar zij komt echt terug, dus er is nog hoop’ [5][7].



