Om 7:48 uur, Hawaïaanse tijd, op 7 december 1941 vielen 353 Japanse jachtvliegtuigen, duikbommenwerpers en torpedobommenwerpers Pearl Harbor aan in twee golven, afkomstig van zes vliegdekschepen [2]. Alle acht Amerikaanse slagschepen in de haven raakten beschadigd, waarvan er vier zonken; 2.403 Amerikanen kwamen om [2]. Doorborende bommen troffen de USS Arizona; een daarvan deed een munitiemagazijn ontploffen. 1.177 officieren en bemanningsleden kwamen om, en het wrak werd nooit hersteld voor oorlogsgebruik [5].

Na de oorlog verwijderde de marine het wrak van de Arizona en begon met de plannen voor een monument boven het onder water liggende schip. Op 7 december 1955 werd er een basalten steen van 10 voet hoog met een plaquette geplaatst op het middendek; president Dwight Eisenhower keurde in 1958 een nationaal monument goed [3]. De wetgeving bepaalde een budget van $500.000, vereiste particuliere financiering en liet $200.000 van de kosten voor rekening van de overheid [3]. In 1960 was nog geen helft van het benodigde bedrag ingezameld [1].

Op 4 december 1960 las kolonel Tom Parker een redactioneel artikel in de Los Angeles Examiner over het stilgestaante fonds voor het monument [7]. Parker, die Presley begeleidde, meende dat een benefietconcert zijn cliënt goede publiciteit zou opleveren; de zanger was het daarmee eens [1]. Tijdens een persconferentie op 11 januari 1961 in het Hawaiian Village Hotel te Honolulu kondigde Parker het concert aan en stelde voorwaarden: elk verkregen bedrag zou naar het fonds gaan [7]. H. Tucker Gratz, voorzitter van de commissie voor het monumentfonds, verklaarde dat niemand, zelfs geen artiesten, gratis toegangskaarten zouden krijgen [7].

Presley was in het voorjaar van 1960, een jaar vóór het concert, eervol uit het leger ontslagen [1]. Zijn laatste optreden vóór zijn diensttijd vond plaats op 11 november 1957 in Hawaii, voor militairen en hun families [1]. Tijdens de persconferentie wees Parker erop dat Presley 26 jaar oud was, ongeveer de gemiddelde leeftijd van de zeelieden die in de Arizona begraven liggen [7].

Parker plande het concert eerst voor 26 maart 1961, maar verplaatste het naar zaterdag 25 maart in de Bloch Arena op de basis van Pearl Harbor [7]. Van de 4.000 zitplaatsen werden 300 voorste plaatsen verkocht voor $100 per stuk; de overige tickets kostten tussen $3 en $10 [7]. Toen Presley landde op de internationale luchthaven van Honolulu, stonden er zo’n 3.000 mensen te wachten; Jimmy Stewart, die in hetzelfde vliegtuig zat, trok nauwelijks aandacht [1].

Op de avond van 25 maart 1961 vulden 4.000 fans de Bloch Arena; Presley droeg het gouden lamé-jasje dat hij in 1957 voor het eerst had gedragen, en nu voor de laatste keer [1]. Het was slechts zijn tweede live-optreden in meer dan drie jaar tijd [1] [6]. De ticketverkoop leverde iets meer dan $54.000 op [7].

Later berekende het monumentfonds dat het concert $64.000 had opgebracht; dit bedrag maakte deel uit van een totaal dat onder andere $50.000 omvatte van het Territorium Hawaii in 1958, $95.000 die na een uitzending van het televisieprogramma This Is Your Life werd ingezameld, $40.000 uit de verkoop van plastic Arizona-modelletjes en $150.000 aan federale middelen die senator Daniel Inouye in 1961 wist te verkrijgen [3]. Het monument werd op 30 mei 1962 onthuld [7]. Architect Alfred Preis ontwierp het 184 voet hoge bouwwerk dat over het onder water liggende schip heen is gebouwd zonder het te raken; jaarlijks trekt het meer dan twee miljoen bezoekers [3].

Presley trad pas weer live op tijdens zijn NBC-televisiespecial in 1968 [3]. De uitzending Aloha from Hawaii in 1973, het eerste concert van een solist dat wereldwijd werd uitgezonden, was een apart project zonder enige betrokkenheid bij het monumentfonds [4].


Sources

  1. biography.com
  2. Wikipedia: Aanval op Pearl Harbor
  3. Wikipedia: USS Arizona Memorial
  4. Wikipedia: Elvis Presley
  5. Wikipedia: USS Arizona
  6. biography.com
  7. elvispresleymusic.com.au