De London Underground is een snelvervoersysteem dat het grootste deel van Londen en enkele aangrenzende graafschappen bedient. Het werd in 1843 voorgesteld door Charles Pearson en wordt nog steeds gebruikt. Maar wist je dat de temperatuur in de metro geleidelijk is gestegen in de loop der jaren?

De warmte in de tunnels van de London Underground wordt voornamelijk veroorzaakt door de treinen zelf. De gegenereerde warmte wordt grotendeels geabsorbeerd door de wanden. In de jaren 1900 was de temperatuur gemiddeld 14°C. Vandaag is het bijna 25°C.

De recordbrekende temperatuur van de Central Line

De Central line breekt vaak records in een netwerk van angstaanjagend hete tunnels. Afgelopen zomer werden Londenaren geamuseerd toen de temperaturen op de gevreesde rode lijn de EU‑richtlijn voor het transport van koeien, schapen en varkens overschreden. 

Het is geen verrassing dat de Central line consequent gemiddelde temperaturen bereikt die te hoog zijn voor EU‑koeien: 30°C in juli en augustus 2013, 30,5°C in juli 2014, en 31,04°C in juli 2015. Alleen de Bakerloo Line had een maandelijks gemiddelde temperatuur boven de 30°C.

De heetste Tube‑lijnen in Londen liggen allemaal ondergronds. Centraal‑Londen wordt bediend door de Central, Bakerloo, Piccadilly, Northern, Waterloo & City, Victoria en Jubilee lijnen, die allemaal ondergronds opereren. De Circle, District, Hammersmith & City, Metropolitan en London Overground lijnen liggen ofwel bovengronds of dicht bij het oppervlak, waardoor het gemakkelijk is om de warme lucht eruit en de koele lucht erin te krijgen. (Bron: Wired) 

Is er een manier om de Central Line te koelen?

Ingenieurs lieten niet veel ruimte over toen verschillende van Londens metrotunnels in de late 1800‑ en vroege 1900‑jaren uit ondergrondse klei werden gegraven. Ze lieten geen ruimte. Daardoor is het onpraktisch om airconditioningapparatuur op treinen te plaatsen die door diepe tunnels rijden.

Omdat de tunnels te klein zijn om warmte te laten ontsnappen, wordt de Tube in feite een grote ondergrondse oven. Als je uit het raam van een Central Line‑trein kijkt, zie je draden en panelen die net enkele centimeters van de trein verwijderd langsrazen. Al die warmte wordt boven hen opgesloten door het verstikkende grond van Londen.

En de klei wordt steeds warmer. De temperaturen in tunnels en stations lagen rond de 14 graden Celsius toen een groot deel van het Tube‑netwerk in centraal Londen in het begin van de 20e eeuw werd geopend. 

Wat kun je doen als je de warme lucht niet kunt laten ontsnappen en het bijna onmogelijk is om koele lucht binnen te krijgen? Het blijkt best veel te zijn. De autoriteiten installeerden in 2015 een ventilator‑koelsysteem op St. Paul’s‑tube‑station. 

Het ontwerp, gemaakt door het topkoelteam van de London Underground’s, trok verse lucht van de straat en pompte water door leidingen met een snelheid van 16 liter per seconde om de lucht met zeven graden te koelen voordat het op platformniveau werd uitgeblazen. Als gevolg hiervan is St Paul’s van een van de heetste haltes op de Central Line veranderd in een van de koelste.

Aan de andere kant is TfL gedwongen om het oververhittingsprobleem van de Tube’s per station aan te pakken. Tijdens de zomer zijn er momenteel luchtkoelsystemen in gebruik bij Oxford Circus en Green Park. De eerste maakt gebruik van een door TfL eigendom zijnde faciliteit boven de grond om water te pompen, en de tweede haalt water uit een nabijgelegen aquifer via boorgaten. (Bron: Wired)