Regenbooglori’s die in de Botanische Tuinen van Adelaide aan het eten waren, trokken de aandacht van de media: toeschouwers beschreven de vogels als dronken, ze kwebbelden onophoudelijk en joegen hun eigen spiegelbeeld na tot tegen de ramen [1] [7]. De zwermen hadden zich tegoed gedaan aan het nectar uit de bloemen van de weeping boer-bean, een boom waarvan het nectar zo zoet is dat het kan fermenteren tot alcohol [3] [7].
De regenbooglori is een middelgrote papegaai, geen kleine: volwassen vogels zijn 25 tot 30 cm lang inclusief staart en wegen tussen de 75 en 157 gram [2]. Hun natuurlijke verspreidingsgebied loopt langs de oostkust, van Noord-Queensland via New South Wales, Victoria tot in Zuid-Australië; geïntroduceerde populaties leven in Perth, Tasmanië, Auckland en Hongkong [2].
Nectar vormt het centrum van hun dieet. Regenbooglori’s eten voornamelijk fruit, stuifmeel en nectar; aan het uiteinde van hun tong zit een papillair uitsteeksel dat speciaal is aangepast om stuifmeel en nectar uit bloemen te verzamelen [2]. In Australië is eucalyptusnectar het belangrijkst; andere bronnen zijn Pittosporum, Grevillea en de Afrikaanse tulpenboom [2].
De weeping boer-bean, Schotia brachypetala, is een peulvrucht die van nature voorkomt in Afrika ten zuiden van de Zambezirivier; meestal wordt de boom 5 tot 10 meter hoog, soms zelfs 20 meter [3]. De dieprode bloemen zitten vol nectar; de term ‘weeping’ verwijst naar het feit dat er veel vloeistof uit de bloemen druipt wanneer ze worden geschud [3]. De boom wordt veel aangeplant in warme klimaten en is een veelvoorkomende straatboom in Australië; soms wordt hij nog steeds Hottentot-boom genoemd [3].
Gist doet de rest. Ethanol ontstaat van nature wanneer gisten suikers in rijp en overrijp fruit fermenteren; het molecuul is licht genoeg om door de wind door het groen te worden vervoerd [5]. Robert Dudley van de Universiteit van Californië, Berkeley, stelde in zijn boek uit 2014, The Drunken Monkey, dat primaten een voorkeur ontwikkelden voor dit molecuul omdat het een teken is van schaarse calorieën in tropische bossen [5]. Vogels die van zoet nectar eten, komen in contact met dezelfde chemische stoffen [7].
Dronkenschap bij dieren lijkt op dronkenschap bij mensen. Bij lagere doseringen veroorzaakt alcohol milde sedatie en slechte coördinatie; bij hogere doseringen leidt het tot onduidelijk spreken, moeite met lopen en verminderd zicht [4]. De berichtgeving over de lorri’s vergeleek het effect van het gefermenteerde nectar met de werking van alcohol op mensen [7].
Het geluid heeft een functie. Ornithologen onderscheiden zang, dat langer en complexer is en verband houdt met territorium en paring, van roepen, dat korter is en dient als alarm of om leden van een zwerm met elkaar in contact te houden [6]. Het geluid wordt geproduceerd in de syrinx aan de basis van de luchtpijp; een vogel bepaalt de toonhoogte door de spanning op de membranen en het volume door de kracht van de uitademing [6]. Zwermen die samen eten, blijven met elkaar in contact door te roepen [6].
De bloeitijden verschillen per boom, dus het nectar van de boer-bean verschijnt niet volgens een vast schema [3]. In Zuid-Afrika bloeien de rode bloemen in september en oktober, net nadat de nieuwe bladeren verschijnen [3]. In Australië, waar de soort veel als straatboom wordt aangeplant, varieert het bloeiseizoen per individuele boom [3].






